Resetting Normal 2021
Η πανδημία COVID-19 συνεχίζει να διαμορφώνει τις εργασιακές πρακτικές και τη στάση μας απέναντι στην εργασία, με τους εργαζόμενους και τα διευθυντικά στελέχη να επιδιώκουν συνεχείς και μόνιμες αλλαγές στον τρόπο και στον τόπο εργασίας μα και στον τρόπο μέτρησης της απόδοσης, σύμφωνα με τη νέα παγκόσμια έρευνα του ομίλου Adecco.
Ο όμιλος πραγματοποίησε την έρευνα Resetting Normal 2021: Defining the New Era of Work, η οποία εξετάζει πώς και πόσο έχει διαφοροποιηθεί σε διάστημα 12 μηνών η στάση εργαζομένων και επιχειρηματικών ηγετών γύρω από ζητήματα εργασίας και αναδεικνύει τα κύρια σημεία στα οποία οι εταιρείες θα πρέπει να καταφέρουν να προσαρμοστούν επιτυχώς σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο. Η έκθεση των 168 σελίδων (κυρίως infographics) δημοσιεύεται έναν χρόνο αφότου η Πανδημία μετέβαλλε τον τρόπο εργασίας, έρχεται σε συνέχεια της αντίστοιχης έρευνας για το 2020 και αναπτύσσεται σε 5 ενότητες. Η τελευταία έρευνα διεξήχθη σε 25 χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, σε δείγμα 60 εργαζομένων) και με τη συμμετοχή 14.800 ατόμων, εστιάζοντας στις τάσεις που επικράτησαν κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
Σύμφωνα με την έρευνα, σε παγκόσμιο επίπεδο ένα σημαντικό ποσοστό (53%) εργαζομένων – 61% το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα – προτιμά ένα υβριδικό μοντέλο απασχόλησης όπου τουλάχιστον το μισό του χρόνου που αφιερώνουν στην εργασία τους θα είναι εξ αποστάσεως, ενώ ένα πιο μεγάλο ποσοστό εργαζομένων (71%) –πάλι 61% το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα – διαθέτουν πλέον στο σπίτι τον απαραίτητο εξοπλισμό για αποτελεσματική εξ αποστάσεως εργασία. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η τάση που καταγράφεται στις νεότερες γενιές και στους γονείς που ζητούν περισσότερο χρόνο στο γραφείο, με όσους έχουν παιδιά να θέλουν να είναι στο γραφείο περισσότερο (51%) από όσους δεν έχουν (42%). Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους διεθνώς (57%) δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να εκτελέσουν την ίδια εβδομαδιαία εργασία σε λιγότερο από 40 ώρες. Η μεγάλη πλειοψηφία (73%) των εργαζομένων και των ηγετικών στελεχών επιθυμούν την υιοθέτηση πολιτικών αξιολόγησης με βάση τα αποτελέσματα και όχι τις ώρες εργασίας, μια τάση που ήταν ήδη ισχυρή το 2020. Το υβριδικό μοντέλο εργασίας δείχνει να καθιερώνεται ως νέα κανονικότητα.
Η έκθεση αποκαλύπτει επίσης ότι κινδυνεύει να χαθεί μια γενιά επιχειρηματικών ηγετών, με περισσότερους από τους μισά νέα διευθυντικά στελέχη (54%) να δηλώνουν πως υποφέρουν από εξουθένωση (burnout) και με 3 στους 10 εργαζόμενους να δηλώνουν γενικότερα ότι η ψυχική και σωματική τους υγεία έχει επιδεινωθεί στους τελευταίους 12 μήνες (το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο από 4 στους 10, ίσως και λόγω της προηγούμενης παρατεταμένης ύφεσης). Οι εταιρείες καλούνται να διερευνήσουν πώς μπορούν να υποστηρίξουν καλύτερα τους εργαζομένους τους στο νέο υβριδικό μοντέλο εργασίας, με το 67% των μη-διευθυντών εργαζομένων να δηλώνουν ότι οι προϊστάμενοί τους δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους όσον αφορά την εξασφάλιση της ψυχικής τους ευημερίας (το ποσοστό των συμμετεχόντων από Ελλάδα που δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που οι προϊστάμενοί τους αντιμετωπίζουν το θέμα της εξασφάλισης της ψυχικής υγείας των ομάδων τους ανεβαίνει στο 77%). Σε γενικές γραμμές, η επιδείνωση της ψυχικής υγείας αναδείχθηκε ως ένα σημαντικό αναδυόμενο ζήτημα τόσο για τα ηγετικά στελέχη, όσο και γενικά για τους εργαζομένους
Ενδιαφέρον προκαλεί η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των απόψεων της διοίκησης για τη δική τους απόδοση και της γνώμης των υφισταμένων τους. 77% των διευθυντικών στελεχών είναι ικανοποιημένοι από την απόδοσή τους ως προϊστάμενοι, αλλά η ικανοποίηση των μη διευθυντικών στελεχών από την ηγεσία είναι χαμηλή, καθώς μόνο το ένα τρίτο αυτών πιστεύουν ότι λαμβάνουν τη δέουσα αναγνώριση εντός της επιχείρησης (27% το ποσοστό στην Ελλάδα) και μόνο οι μισοί από όλους τους εργαζόμενους λένε ότι οι διευθυντές τους ανταποκρίθηκαν ή ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους σε ό,τι αφορά την ενθάρρυνση μιας καλής εργασιακής κουλτούρας (48% παγκοσμίως, 42% στην Ελλάδα) ή την διευκόλυνση της ισορροπίας εργασίας-ζωής (50% παγκοσμίως, 40% στην Ελλάδα). Η ικανοποίηση των εργαζομένων σε σύνθετους οργανισμούς από τους προϊσταμένους τους καταγράφεται χαμηλή, καθώς αγωνίζονται να συντονιστούν με τις απομακρυσμένες ομάδες τους σε έναν ψηφιακό κόσμο.
Τέλος, τα ευρήματα αναδεικνύουν τα διεθνώς χαμηλά επίπεδα κινήτρου και αφοσίωσης, δεδομένου ότι μόνο 47% όλων των συμμετεχόντων δηλώνουν ικανοποιημένοι από τις προοπτικές σταδιοδρομίας στην εταιρεία τους (στην Ελλάδα των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων το ποσοστό πέφτει στο 27%). Παρόλα αυτά, η διεθνώς προβλεπόμενη «Μεγάλη Παραίτηση» (Great Resignation) δε διαφαίνεται ακόμη, καθώς λιγότεροι εργαζόμενοι από 8% παγκοσμίως (7% στην Ελλάδα) εξετάζουν αλλαγή καριέρας ή διακοπή εργασίας.
Μπορείτε να αιτηθείτε ολόκληρη την έρευνα στα αγγλικά από εδώ.


