4η Βιομηχανική Επανάσταση: Η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει, με αιχμή την ταχύτερη υλοποίηση στρατηγικών από Πολιτεία και επιχειρήσεις

4η Βιομηχανική Επανάσταση: Η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει, με αιχμή την ταχύτερη υλοποίηση στρατηγικών από Πολιτεία και επιχειρήσεις

Το Παρατηρητήριο Ψηφιακού Μετασχηματισμού του ΣΕΒ παρουσίασε την έκθεση “4η Βιομηχανική Επανάσταση: Η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει, με αιχμή την ταχύτερη υλοποίηση στρατηγικών από Πολιτεία και επιχειρήσεις”. Ο ρόλος του ψηφιακού μετασχηματισμού παραμένει καθοριστικός στην αύξηση της συνεισφοράς της βιομηχανίας στο 15% του ΑΕΠ, μέσα από τη βελτίωση της αποδοτικότητας των γραμμών παραγωγής και των δικτύων εφοδιασμού. Παρότι οι μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι επιταχύνουν τις τεχνολογικές επενδύσεις, η συνολική πορεία της Ελλάδας προς την 4η βιομηχανική εποχή πρέπει να αποκτήσει πυξίδα και ταχύτερο βηματισμό.

Το κείμενο τονίζει πως η Ελλάδα μπορεί άμεσα να κάνει σαφή βήματα για τη μετάβαση στη Βιομηχανία 4.0. Εκτιμάται ότι οι σχετικές προτάσεις που παρουσίασε ο ΣΕΒ στο βιομηχανικό συνέδριο του το Δεκέμβριο 2019 παραμένουν επίκαιρες και ότι συνεχίζουν να αποτελούν μια ολοκληρωμένη βάση για να συγκλίνει η χώρα με τις επιδόσεις της ΕΕ. Οι 12 από τις 21 τότε προταθείσες δράσεις έχουν υιοθετηθεί, ωστόσο οι περισσότερες βρίσκονται σε αρχικό στάδιο υλοποίησης. Σημαντικές προκλήσεις παραμένουν τόσο η υιοθέτηση ολοκληρωμένης στρατηγικής, όσο και η αντιστροφή της διστακτικότητας πολλών επιχειρήσεων να υιοθετήσουν τεχνολογίες αιχμής και να προχωρήσουν σε υποκατάσταση ξεπερασμένων διοικητικών πρακτικών.

Μέσα από το 15σέλιδο special report κατατίθεται ένα πλαίσιο προτάσεων για την περαιτέρω επιτάχυνση της τεχνολογικής προσαρμογής των επιχειρήσεων και την γεφύρωση του τεχνολογικού χάσματος της χώρας με την υπόλοιπη ΕΕ. Οι κυριότερες σχετικές προτάσεις του ΣΕΒ για την ταχύτερη προσαρμογή της Ελλάδας στη Βιομηχανία 4.0 είναι οι εξής:

  • Ολοκλήρωση και συμφωνία εθνικής στρατηγικής. Αν και στην Ε.Ε., 22 χώρες έχουν ήδη ολοκληρώσει το σχεδιασμό και πλέον υλοποιούν σχετικές πρωτοβουλίες, στην Ελλάδα, πρόσφατα ανακοινώθηκε ένα πρώτο περίγραμμα του σχεδίου ανάπτυξης της βιομηχανίας, το οποίο όταν ολοκληρωθεί αναμένεται να εξειδικεύει τα θέματα «έξυπνου εργοστασίου». Σημαντικότερη πρόκληση για οποιαδήποτε μεταρρύθμιση παραμένει ο διϋπουργικός συντονισμός.
  • Εστίαση των ελληνικών επιχειρήσεων σε τεχνολογίες αιχμής, καθώς η πλειονότητα τους εξακολουθεί να μην επενδύει σε σύγχρονες τεχνολογίες μα να εστιάζει σε συστήματα ξεπερασμένων δυνατοτήτων. Οπωσδήποτε η Πανδημία έχει αναβάλει πολλές επενδύσεις, αλλά η υστέρηση μας ήταν εμφανής από το 2020-2021. Η αλλαγή επιχειρηματικής φιλοσοφίας στην αξιοποίηση τεχνολογιών αιχμής είναι πλέον επιβεβλημένη ώστε να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.
  • Προσαρμογή διοικητικών πρακτικών για να αξιοποιηθούν οι τεχνολογίες αιχμής και επιτάχυνση του μετασχηματισμού της πλειοψηφίας των επιχειρήσεων. Στην προσπάθεια επανεκκίνησης στη μεταπανδημική εποχή, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να προσαρμόσουν ταχύτερα τα μοντέλα λειτουργίας και λήψης αποφάσεων στις ευκολίες που δίνουν οι τεχνολογίες Industry 4.0 (π.χ. IoT, τεχνητή νοημοσύνη, μηχανική μάθηση, επαυξημένη πραγματικότητα, κτλ).
  • Ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής συστημάτων αιχμής. Η εγχώρια πρόοδος σε θέματα καινοτομίας είναι ιδιαίτερα εμφανής τα τελευταία χρόνια, όμως, η 20η θέση στο δείκτη Innovation Scoreboard δείχνει ότι οι δυνατότητες μας να αναπτύσσουμε τεχνολογίες αιχμής μπορούν να βελτιωθούν περαιτέρω ώστε να είναι συγκρίσιμες με την ΕΕ.
  • Απόκτηση δυνατότητας για ανάπτυξη τεχνολογιών αιχμής. Τεχνολογίες διττής χρήσης όπως, Ιnternet οf Τhings (IoT), αυτόνομες μηχανές, τεχνητή νοημοσύνη, συστήματα επιτήρησης χώρων, λύσεις κυβερνοασφάλειας, κτλ., μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας υψηλών προσόντων και αποδοχών για τους νέους, να αξιοποιηθούν άμεσα στη βιομηχανία και να ενισχύσουν την ασφάλεια / άμυνα της χώρας.
  • Μεταστροφή της σημαντικής ψηφιακής υστέρησης των ΜμΕ. Ανάλογο εύρημα καταγράφεται σε πολλές χώρες της ΕΕ, όμως τα πολύ μικρά μεγέθη και η χαμηλή παραγωγικότητα των ΜμΕ στην Ελλάδα θα έπρεπε να λειτουργούν επιταχυντικά ως προς την ενσωμάτωση τεχνολογιών Industry 4.0 για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς. Ο σχεδιασμός του νέου ΕΣΠΑ είναι στη σωστή κατεύθυνση, συνδυάζοντας τη ψηφιακή αναβάθμιση με την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.
  • Αναδιάταξη των προτεραιοτήτων της Βίβλου Ψηφιακού Μετασχηματισμού (ΒΨΜ) με κριτήριο τις ανάγκες της Βιομηχανίας 4.0. Παρότι η ΒΨΜ αποτελεί τομή στον τεχνολογικό σχεδιασμό της χώρας, δεν έχει ακόμα υλοποιήσει κρίσιμα έργα για τη Βιομηχανία 4.0. Η μεγάλη πλειοψηφία των έργων της εστιάζει στην ψηφιακή μετάβαση του δημοσίου τομέα. Η ταχύτητα υλοποίησης των έργων της ΒΨΜ, και κυρίως όσων αφορούν επιχειρήσεις είναι πλέον κρίσιμος παράγοντας συνεισφοράς της Βίβλου στην οικονομική ανάπτυξη.
  • Ταχύτερη διάθεση πόρων της ΕΕ σε έργα για τη Βιομηχανία 4.0. Ο σχεδιασμός του Ταμείου Ανάκαμψης (ΤΑΑ) ανακοινώθηκε πριν από ένα χρόνο, και πλέον είναι απαραίτητο να ξεκινήσει η υλοποίηση των σχετικών δράσεων του μέσα από την εξειδίκευση συγκεκριμένων επιλέξιμων δαπανών και διαδικασιών ένταξης, ώστε οι επιχειρήσεις να γνωρίζουν πώς και πότε θα αξιοποιήσουν τα σχετικά κίνητρα.

Σημειώνεται ότι η πολύ ισχυρή εστίαση του επιχορηγούμενου σκέλους του ΤΑΑ σε μικρότερες επιχειρήσεις αποτελεί εθνική επιλογή, παρότι οι κανόνες της ΕΕ επιτρέπουν τη λελογισμένη συμμετοχή των μεγαλύτερων επιχειρήσεων. Συνεπώς, μια συνετή αναμόρφωση του ΤΑΑ προς την κατεύθυνση της παροχής επενδυτικών κινήτρων σε μεσαίες ή μεγαλύτερες επιχειρήσεις θα μπορούσε να συνεισφέρει στην ταχύτερη διάθεση των πόρων, στην επίτευξη μεγαλύτερου αναπτυξιακού αποτυπώματος και στη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα με το ΕΣΠΑ.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Παρενόχληση και βία στην εργασία-Μέτρα και ρυθμίσεις του ν. 4808/21. Οδηγός για τις επιχειρήσεις

Παρενόχληση και βία στην εργασία-Μέτρα και ρυθμίσεις του ν. 4808/21. Οδηγός για τις επιχειρήσεις

Το ζήτημα της καταπολέμησης της βίας και παρενόχλησης στην εργασία απασχολεί μεν τις επιχειρήσεις και τον κόσμο τις εργασίας εδώ και δεκαετίες, όμως πολύ πρόσφατα άρχισε να ρυθμίζεται από το ελληνικό Δίκαιο. Αποτελεί σύνθετο ζήτημα και η αποτελεσματική αντιμετώπισή του συχνά περνάει μέσα από τη σύγκρουση με κατεστημένες αντιλήψεις και εσφαλμένα “πρότυπα” συμπεριφοράς, ιδίως όσον αφορά τη βία και παρενόχληση λόγω φύλου. Εκτός από νομικά ηθικά υποχρεωτική, η υιοθέτηση από τις επιχειρήσεις μέτρων και πολιτικών για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας και παρενόχλησης στην εργασία είναι και αναγκαία. Προάγει ευρύτερους κοινωνικούς στόχους (λχ την κατάργηση των διακρίσεων, το σεβασμό στη διαφορετικότητα και τη διαφύλαξη της αξιοπρέπειας κάθε ατόμου) αλλά και συμβάλλει στην ομαλή και παραγωγικότερη λειτουργία κάθε επιχείρησης. Σήμερα, λόγω της ψηφιακής εξέλιξης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν δημιουργηθεί νέες οδούς μέσω των οποίων μπορεί να ασκηθεί βία και παρενόχληση. Οδοί που είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθηθούν και να φραγούν, με σημαντικότερη τη δυσκολία προσδιορισμού -και κατ’ επέκταση απόδειξης- των ορίων της λεγόμενης “συναινετικής πράξης”.

Στα πλαίσια της αποστολής της, η Ομάδα Εργασίας του ΣΕΒ για τη Διαφορετικότητα, την Ισότητα και τη Συμπερίληψη συνέταξε τον οδηγό επιχειρήσεων “Παρενόχληση και βία στην εργασία. Μέτρα και ρυθμίσεις του ν. 4808/21”. Ο εν λόγω οδηγός των 26 σελίδων αναπτύσσεται σε πέντε ενότητες, οι οποίες καλύπτουν αναλυτικά τις βασικές έννοιες του ν. 4808/21 και το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, το πεδίο εφαρμογής του Νόμου και τις γενικές υποχρεώσεις εργοδοτών που γεννά, την κατάρτιση πολιτικών αντιμετώπισης του φαινομένου εντός των επιχειρήσεων (διαδικασίες και εκπαίδευση εργαζομένων), τα δικαιώματα των θιγόμενων και τις υποχρεώσεις των εργοδοτών σε περιστατικά βίας και παρενόχλησης, και τέλος την προβλεπόμενη διαδικασία επίλυσης των σχετικών διαφορών ενώπιον του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας όπως και την τυχόν επιβολή διοικητικών κυρώσεων.

Μπορείτε να βρείτε τον ιδιαίτερα ενδιαφέροντα οδηγό εδώ

Resetting Normal 2021

Resetting Normal 2021

Η πανδημία COVID-19 συνεχίζει να διαμορφώνει τις εργασιακές πρακτικές και τη στάση μας απέναντι στην εργασία, με τους εργαζόμενους και τα διευθυντικά στελέχη να επιδιώκουν συνεχείς και μόνιμες αλλαγές στον τρόπο και στον τόπο εργασίας μα και στον τρόπο μέτρησης της απόδοσης, σύμφωνα με τη νέα παγκόσμια έρευνα του ομίλου Adecco.

Ο όμιλος πραγματοποίησε την έρευνα Resetting Normal 2021: Defining the New Era of Work, η οποία εξετάζει πώς και πόσο έχει διαφοροποιηθεί σε διάστημα 12 μηνών η στάση εργαζομένων και επιχειρηματικών ηγετών γύρω από ζητήματα εργασίας και αναδεικνύει τα κύρια σημεία στα οποία οι εταιρείες θα πρέπει να καταφέρουν να προσαρμοστούν επιτυχώς σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο. Η έκθεση των 168 σελίδων (κυρίως infographics) δημοσιεύεται έναν χρόνο αφότου η Πανδημία μετέβαλλε τον τρόπο εργασίας, έρχεται σε συνέχεια της αντίστοιχης έρευνας για το 2020 και αναπτύσσεται σε 5 ενότητες. Η τελευταία έρευνα διεξήχθη σε 25 χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, σε δείγμα 60 εργαζομένων) και με τη συμμετοχή 14.800 ατόμων, εστιάζοντας στις τάσεις που επικράτησαν κατά την εξεταζόμενη περίοδο.

Σύμφωνα με την έρευνα, σε παγκόσμιο επίπεδο ένα σημαντικό ποσοστό (53%) εργαζομένων – 61% το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα – προτιμά ένα υβριδικό μοντέλο απασχόλησης όπου τουλάχιστον το μισό του χρόνου που αφιερώνουν στην εργασία τους θα είναι εξ αποστάσεως, ενώ ένα πιο μεγάλο ποσοστό εργαζομένων (71%) –πάλι 61% το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα – διαθέτουν πλέον στο σπίτι τον απαραίτητο εξοπλισμό για αποτελεσματική εξ αποστάσεως εργασία. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η τάση που καταγράφεται στις νεότερες γενιές και στους γονείς που ζητούν περισσότερο χρόνο στο γραφείο, με όσους έχουν παιδιά να θέλουν να είναι στο γραφείο περισσότερο (51%) από όσους δεν έχουν (42%). Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους διεθνώς (57%) δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να εκτελέσουν την ίδια εβδομαδιαία εργασία σε λιγότερο από 40 ώρες. Η μεγάλη πλειοψηφία (73%) των εργαζομένων και των ηγετικών στελεχών επιθυμούν την υιοθέτηση πολιτικών αξιολόγησης με βάση τα αποτελέσματα και όχι τις ώρες εργασίας, μια τάση που ήταν ήδη ισχυρή το 2020. Το υβριδικό μοντέλο εργασίας δείχνει να καθιερώνεται ως νέα κανονικότητα.

Η έκθεση αποκαλύπτει επίσης ότι κινδυνεύει να χαθεί μια γενιά επιχειρηματικών ηγετών, με περισσότερους από τους μισά νέα διευθυντικά στελέχη (54%) να δηλώνουν πως υποφέρουν από εξουθένωση (burnout) και με 3 στους 10 εργαζόμενους να δηλώνουν γενικότερα ότι η ψυχική και σωματική τους υγεία έχει επιδεινωθεί στους τελευταίους 12 μήνες (το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο από 4 στους 10, ίσως και λόγω της προηγούμενης παρατεταμένης ύφεσης). Οι εταιρείες καλούνται να διερευνήσουν πώς μπορούν να υποστηρίξουν καλύτερα τους εργαζομένους τους στο νέο υβριδικό μοντέλο εργασίας, με το 67% των μη-διευθυντών εργαζομένων να δηλώνουν ότι οι προϊστάμενοί τους δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους όσον αφορά την εξασφάλιση της ψυχικής τους ευημερίας (το ποσοστό των συμμετεχόντων από Ελλάδα που δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που οι προϊστάμενοί τους αντιμετωπίζουν το θέμα της εξασφάλισης της ψυχικής υγείας των ομάδων τους ανεβαίνει στο 77%). Σε γενικές γραμμές, η επιδείνωση της ψυχικής υγείας αναδείχθηκε ως ένα σημαντικό αναδυόμενο ζήτημα τόσο για τα ηγετικά στελέχη, όσο και γενικά για τους εργαζομένους

Ενδιαφέρον προκαλεί η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των απόψεων της διοίκησης για τη δική τους απόδοση και της γνώμης των υφισταμένων τους. 77% των διευθυντικών στελεχών είναι ικανοποιημένοι από την απόδοσή τους ως προϊστάμενοι, αλλά η ικανοποίηση των μη διευθυντικών στελεχών από την ηγεσία είναι χαμηλή, καθώς μόνο το ένα τρίτο αυτών πιστεύουν ότι λαμβάνουν τη δέουσα αναγνώριση εντός της επιχείρησης (27% το ποσοστό στην Ελλάδα) και μόνο οι μισοί από όλους τους εργαζόμενους λένε ότι οι διευθυντές τους ανταποκρίθηκαν ή ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους σε ό,τι αφορά την ενθάρρυνση μιας καλής εργασιακής κουλτούρας (48% παγκοσμίως, 42% στην Ελλάδα) ή την διευκόλυνση της ισορροπίας εργασίας-ζωής (50% παγκοσμίως, 40% στην Ελλάδα). Η ικανοποίηση των εργαζομένων σε σύνθετους οργανισμούς από τους προϊσταμένους τους καταγράφεται χαμηλή, καθώς αγωνίζονται να συντονιστούν με τις απομακρυσμένες ομάδες τους σε έναν ψηφιακό κόσμο.

Τέλος, τα ευρήματα αναδεικνύουν τα διεθνώς χαμηλά επίπεδα κινήτρου και αφοσίωσης, δεδομένου ότι μόνο 47% όλων των συμμετεχόντων δηλώνουν ικανοποιημένοι από τις προοπτικές σταδιοδρομίας στην εταιρεία τους (στην Ελλάδα των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων το ποσοστό πέφτει στο 27%). Παρόλα αυτά, η διεθνώς προβλεπόμενη «Μεγάλη Παραίτηση» (Great Resignation) δε διαφαίνεται ακόμη, καθώς λιγότεροι εργαζόμενοι από 8% παγκοσμίως (7% στην Ελλάδα) εξετάζουν αλλαγή καριέρας ή διακοπή εργασίας.

Μπορείτε να αιτηθείτε ολόκληρη την έρευνα στα αγγλικά από εδώ.

Έρευνα των Προοπτικών Απασχόλησης για το 2o Τρίμηνο 2022

Έρευνα των Προοπτικών Απασχόλησης για το 2o Τρίμηνο 2022

Η Έρευνα Προοπτικών Απασχόλησης της ManpowerGroup για το 2ο τρίμηνο του 2022 διεξήχθη από την 1η Ιανουαρίου έως τις 7 Φεβρουαρίου 2022 σε περισσότερους από 41.379 εργοδότες σε 40 χώρες και επικράτειες, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών εταιρειών και δημοσίων φορέων.

Σύμφωνα με την έρευνα στην Ελλάδα, 515 εργοδότες καταγράφουν συγκρατημένες προοπτικές προσλήψεων από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο. Το 29% των εργοδοτών αναμένει αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων, το 26% προβλέπει μείωση και το 41% δεν προβλέπει κάποια αλλαγή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αντικατοπτρίζουν ότι οι Έλληνες εργοδότες εμφανίζονται για το επόμενο τρίμηνο ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε σχέση με τις προοπτικές προσλήψεων. Πιο συγκεκριμένα, όσοι αναζητούν εργασία στην Ελλάδα θα πρέπει να αναμένουν μείωση των προθέσεων προσλήψεων για τους 9 από τους 11 τομείς της έρευνας, σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο. Η Βιομηχανία/Παραγωγή είναι ο τομέας με τις καλύτερες επιδόσεις, με τους εκεί υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης στο +26%. Για το 2ο τρίμηνο του 2022 η πιο αδύναμη αγορά αναμένεται στον τομέα των Κατασκευών, με τους υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης στο -13%. Σε αυτό τον τομέα αναμένεται μείωση των προθέσεων προσλήψεων κατά ένα μεγάλο ποσοστό (-41%) σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο.

Σε 2 από τις 3 ελληνικές γεωγραφικές περιφέρειες (ταξινόμηση NUTS 1) οι υπεύθυνοι προσλήψεων αναμένουν μείωση των προσλήψεων κατά το προσεχές τρίμηνο. Η περιφέρεια με τις ισχυρότερες προθέσεις προσλήψεων είναι η Υπόλοιπη Ελλάδα (σε αντίθεση με την Ευρύτερη Περιφέρεια Αττικής και τη Βόρεια Ελλάδα), με τους υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης +10%. Καταγράφοντας συνολικές προοπτικές απασχόλησης -9%, οι υπεύθυνοι προσλήψεων στη Βόρεια Ελλάδα αναμένουν τις χαμηλότερες προοπτικές απασχόλησης κατά το 2ο τρίμηνο του 2022.

Μπορείτε να βρείτε το σχετικό infographic εδώ

2022 Work Trend Index: Annual Report

2022 Work Trend Index: Annual Report

Καθώς οι ηγεσίες αναζητούν τρόπους να ενσωματώσουν την υβριδική εργασία στη λειτουργία των οργανισμών τους, γεννιούνται μεγάλα ερωτήματα για το ρόλο του γραφείου ως χώρου εργασίας, για το πώς οι ομάδες δημιουργούν κοινωνικό κεφάλαιο σε έναν ψηφιακό κόσμο, για την πρόκληση που αντιμετωπίζει κάθε οργανισμός για να ανταποκριθεί στις μεγάλες νέες προσδοκίες των εργαζομένων, ενώ παράλληλα να εξισορροπεί τα επιχειρηματικά αποτελέσματα σε μια απρόβλεπτη οικονομία. Ήδη, η υβριδική εργασία διεθνώς έχει αυξηθεί κατά 7% από έτος σε έτος (σε 38%) και το 53% των εργαζομένων είναι πιθανό να εξετάσει το ενδεχόμενο μετάβασης σε υβριδικό τρόπο εργασίας το επόμενο έτος, καθώς περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν τα θετικά της ευέλικτης εργασίας, τόσο περισσότερο επηρεάζεται η εξέλιξη των πραγμάτων. Πλέον, οι παγκοσμιοποιημένες εταιρείες συχνά καλούνται να συναντούν τους εργαζόμενους εκεί που βρίσκονται.

Για να συνδράμει στον παγκόσμιο διάλογο, ο Δείκτης Τάσεων Εργασίας 2022 καταγράφει τα ευρήματα από μια μελέτη 31.000 ατόμων σε 31 χώρες, μαζί με μια ανάλυση τρισεκατομμυρίων ενδείξεων παραγωγικότητας στο Microsoft 365 και στις τάσεις εργασίας του LinkedIn. Τα ευρήματα αναλύονται σε ένα κείμενο 44 σελίδων, και μέσα σε 5 κεφάλαια αναδεικνύεται μια επείγουσα ευκαιρία -και ευθύνη- για τις ηγεσίες να προσεγγίσουν τη μετάβαση στο νέο μοντέλο απασχόλησης με πρόθεση και νοοτροπία ανάπτυξης, διαφορετικά κινδυνεύουν να μείνουν πίσω.

Τα κυριότερα σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

  • Η ικανοποίηση των νέων προσδοκιών των εργαζομένων θα απαιτήσει μια αλλαγή νοοτροπίας που θα λαμβάνει υπόψη την εμπειρία των δύο τελευταίων ετών. Οι καλύτεροι ηγέτες θα δημιουργήσουν μια κουλτούρα που θα αγκαλιάζει την ευελιξία και θα δίνει προτεραιότητα στην ευημερία των εργαζομένων – κατανοώντας ότι αυτό είναι ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την οικοδόμηση ενός ακμάζοντος οργανισμού και την προώθηση της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.
  • Ένα σημαντικό μάθημα των δύο τελευταίων ετών είναι ότι οι μάνατζερ ενσαρκώνουν και ενσωματώνουν την κουλτούρα για κάθε οργανισμό. Αυτοί αποτελούν την κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των εξελισσόμενων προσδοκιών των εργαζομένων και των προτεραιοτήτων της ηγεσίας. Ενώ η πολιτική ορίζεται στην κορυφή, θα πρέπει να αποκεντρωθεί η λήψη αποφάσεων και να εξουσιοδοτηθούν οι διευθυντές να κάνουν αλλαγές για λογαριασμό των ατομικών αναγκών των εργαζομένων τους.
  • Οι ηγεσίες πρέπει να αναλάβουν τον καθορισμό του σκοπού της προσωπικής συνεργασίας, τη δημιουργία συμφωνιών για το πότε οι ομάδες θα συναντηθούν δια ζώσης, τον καθορισμό της υβριδικής εθιμοτυπίας συναντήσεων και την επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο ο χώρος μπορεί να παίξει έναν υποστηρικτικό ρόλο. Οι οργανισμοί που αποτυγχάνουν να κατανοήσουν τη νέα σκοπιμότητα που απαιτείται για τον καθορισμό του ρόλου του γραφείου κινδυνεύουν να χάσουν τα πραγματικά οφέλη της υβριδικής εργασίας.
  • Οι ομάδες πρέπει να συντάξουν νέους κανόνες σχετικά με την ευέλικτη εργασία για να μειώσουν τον χρόνο που αφιερώνεται στις συναντήσεις. Αυτή δεν πρέπει να είναι μια ατομική προσπάθεια, αλλά μία πρωτοβουλία υπό την ηγεσία της ομάδας για τη δημιουργία πιο βιώσιμων υβριδικών πρακτικών εργασίας.
  • Οι ηγέτες των οργανισμών δεν πρέπει να βλέπουν την επιστροφή στο γραφείο ως τη μόνη λύση για την ανοικοδόμηση του κοινωνικού κεφαλαίου που έχει χαθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στον χρόνο για την οικοδόμηση σχέσεων, γνωρίζοντας ότι οι απομακρυσμένοι υπάλληλοι και οι νεοεισερχόμενοι υπάλληλοι θα χρειαστούν επιπλέον υποστήριξη. Οι διευθυντές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση των στενών δεσμών της ομάδας και λειτουργούν ως σύνδεσμοι για να βοηθήσουν τους υπαλλήλους να διευρύνουν τα δίκτυά τους.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

BreakTheBias-Ισότητα των Φύλων στην εργασία

BreakTheBias-Ισότητα των Φύλων στην εργασία

Πρόσφατη έρευνα της ManpowerGroup εξετάζει τους δείκτες που καταγράφουν οι Ελληνικές εταιρείες αναφορικά με την ισότητα των φύλων και την εκπροσώπηση της διαφορετικότητας καθώς και τι αναζητούν οι γυναίκες στην εργασία τους. Στόχος της έρευνας είναι να βοηθήσει τους εργοδότες να κατανοήσουν τις σημερινές τάσεις και προκλήσεις προκειμένου να είναι σε θέση να τις υποστηρίξουν.

Συγκεκριμένα, σε δείγμα 515 Ελλήνων εργοδοτών, μόνο το 19% υπολογίζει τον αριθμό των γυναικών που λαμβάνουν ανώτερους ηγετικούς ρόλους ή διευθυντικές θέσεις ενώ μόνο το 20% εταιρείες καταγράφει τον αριθμό των γυναικών από διαφορετικά περιβάλλοντα σε ηγετικές θέσεις. Το 11% μάλιστα δεν καταγράφει καθόλου δείκτες εκπροσώπησης φύλου ούτε έχει θέσει σχετικούς στόχους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κλάδοι που είναι πιο πιθανό να καταγράψουν και να θέσουν στόχους είναι: Οικονομικών, ΜΚΟ, Εμπόριο, ενώ οι κλάδοι που είναι λιγότερο πιθανό να καταγράψουν ή να θέσουν στόχους είναι: Βιομηχανία/Παραγωγή, Δημόσιο και Τουρισμός.

Η παγκόσμια έρευνά «Τι αναζητούν οι γυναίκες από την εργασία», η οποία διεξήχθη σε 5.043 εργαζομένους σε πέντε χώρες (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Γαλλία και Ιταλία) αποκαλύπτει ότι τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες αναζητούν ευελιξία, δίκαιες αμοιβές και περισσότερη αυτονομία. Επιπλέον, πολλοί εργαζόμενοι φαίνεται πως εστιάζουν στις αξίες, την ύπαρξη ηγετών που διακρίνονται από ενσυναίσθηση.

Σύμφωνα με τη έρευνα, οι εργοδότες οφείλουν να στηρίξουν τις γυναίκες τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, καλούνται να βοηθήσουν τις γυναίκες να αναπτύξουν τόσο τεχνικές όσο και κοινωνικές δεξιότητες, να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους και να διαμορφώσουν μία κουλτούρα εμπιστοσύνης και συμπερίληψης. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην εξισορρόπηση των εργασιακών και προσωπικών υποχρεώσεων, στην ύπαρξη υποστηρικτικών ομάδων και ευκαιριών ανάπτυξης.

Η πανδημία αποκάλυψε ότι υπάρχει περιθώριο προόδου για την προώθηση της ισότητας των φύλων στην εργασία, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα ευρήματά μας. Συγκεκριμένα, αξίζει να αναφερθεί ότι το 14% των εργοδοτών παγκοσμίως δεν καταγράφουν καθόλου δείκτες εκπροσώπησης φύλου, ούτε έχουν θέσει ανάλογους μελλοντικούς στόχους.

Μπορείτε να βρείτε το σχετικό infographic εδώ

20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

Οι αναδυόμενες τάσεις που οδηγούν στον μετασχηματισμό είναι το επίκεντρο της τελευταίας έκθεσης του ομίλου της ManpowerGroup που εξετάζει το παγκόσμιο τοπίο της απασχόλησης του 2022. Η έκθεση (πηγή: 2021 Edelman Trust Barometer: The Belief Driven Employee) προσδιορίζει τις 20 κορυφαίες τάσεις που θα διαμορφώσουν τον κόσμο της εργασίας κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους και έπειτα.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι εργαζόμενοι ζητούν από τους εργοδότες τους να προσφέρουν περισσότερα. Ζητούν να δοθεί προτεραιότητα στην ψυχική τους υγεία και ευημερία, ενώ αναζητούν επίσης επαγγελματικό στόχο, ευελιξία, ανταγωνιστικές αμοιβές, καλές συνθήκες εργασίας και ανάπτυξη δεξιοτήτων. Επιπλέον, πολλοί περιμένουν ισχυρότερη στάση από τους εργοδότες τους και σε κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, με σχεδόν τους μισούς εργαζομένους να λένε ότι θα μετακινηθούν σε έναν οργανισμό για να πετύχουν καλύτερη ευημερία. Εάν ένας εργοδότης δεν ικανοποιεί αυτές τι επιθυμίες των εργαζομένων, διατρέχει τον κίνδυνο να τους χάσει, καθώς θα αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Το 70% των εργοδοτών αναφέρει ότι δε μπορεί να προσλάβει άτομα με τις δεξιότητες που χρειάζεται. Οι δημογραφικές αλλαγές συμπεριλαμβανομένων της συρρίκνωσης των ποσοστών γεννήσεων, της μειωμένης διασυνοριακής κινητικότητας και της αύξησης όσων επιλέγουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από το αναμενόμενο, έχουν σαν αποτέλεσμα τα ταλέντα να γίνονται ολοένα και πιο σπάνια.

Περισσότερο από το 80% των οργανισμών που ερωτήθηκαν επιτάχυνε τις επενδύσεις τους στην ψηφιοποίηση ως αποτέλεσμα της πανδημίας, με αποτέλεσμα πλέον κάθε εταιρεία να καθίσταται εταιρεία τεχνολογίας. Με αυτήν την τεχνολογική μετατόπιση, καταγράφεται νέα επείγουσα ανάγκη για τους οργανισμούς να αναβαθμίσουν τους εργαζομένους τους, ώστε να μπορούν να μεταφράζουν δεδομένα σε πληροφορίες, να λαμβάνουν αποφάσεις βάσει δεδομένων και να συνδυάζουν με τον καλύτερο τρόπο την ανθρώπινη και μηχανική νοημοσύνη για τη δημιουργία νέας αξίας.

Η πανδημία αποκάλυψε πολλές σκληρές αλήθειες για τις εταιρείες που εξαρτώνταν υπερβολικά από άλλες για την ομαλή λειτουργία τους. Στην πραγματικότητα, το 83% των οργανισμών πιστεύει ότι χρειάζονται μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία για να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά την αλλαγή. Ως αποτέλεσμα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο δραστηριοποιούνται και αναζητούν ευέλικτα μοντέλα λειτουργίας, ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, περισσότερο «πράσινες» επιλογές και κατάλληλους συνεργάτες ως απάντηση στον έντονο ανταγωνισμό και την αβεβαιότητα.

Παρόλο που οι καταγραφόμενες 20 τάσεις δεν είναι καινούριες, αντιπροσωπεύουν το σημείο καμπής όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να εξελιχθούν και να προσαρμοστούν προκειμένου να λειτουργήσουν σε αυτή τη νέα εποχή. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς και κανένας οργανισμός δεν έχει ανοσία στις επερχόμενες αλλαγές.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

Στις 17 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε η τελευταία έκθεση της ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας-ΔΟΕ), η οποία αφορά κυρίως τις παγκόσμιες τάσεις της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας. Η έκθεση των 128 σελίδων αναπτύσσεται σε τρία διεξοδικά κεφάλαια, με το τελευταίο να εστιάζει ειδικά στις συνέπειες της πανδημικής κρίσης. Τα ευρήματα ταξινομούνται σε ευρείες γεωγραφικές περιοχές, συνεπώς τα παρεχόμενα στοιχεία για την ελληνική πραγματικότητα είθισται να είναι πενιχρά στις εκθέσεις της Οργάνωσης, που όμως καταγράφουν με μεγάλη επιτυχία τις παγκόσμιες τάσεις.

Μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

  • Η πανδημία COVID-19 κυριάρχησε στην παγκόσμια οικονομία για δεύτερη χρονιά το 2021, αποτρέποντας μία πλήρη και ισορροπημένη ανάκαμψη των αγορών εργασίας.
  • Οι προοπτικές της παγκόσμιας αγοράς εργασίας έχουν επιδεινωθεί μετά τις τελευταίες προβλέψεις της ΔΟΕ. Η επιστροφή στις προ της πανδημίας επιδόσεις της αγοράς εργασίας είναι πιθανό να παραμείνει άπιαστη για μεγάλο μέρος του κόσμου τα επόμενα χρόνια, πράγμα που θα επιβραδύνει την αύξηση της απασχόλησης και των ωρών εργασίας.
  • Τα μοτίβα ανάκαμψης ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ περιοχών, χωρών και κλάδων. Συνολικά, οι βασικοί δείκτες της αγοράς εργασίας σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές – Αφρική, Αμερική, Αραβικά κράτη, Ασία και Ειρηνικό, και Ευρώπη και Κεντρική Ασία – δεν έχουν ακόμη επιστρέψει στα προ πανδημίας επίπεδα.
  • Υποκείμενες διαρθρωτικές ελλείψεις και ανισότητες ενισχύουν και παρατείνουν τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης. Αναπτυσσόμενες οικονομίες που βασίζονται στις εξαγωγές αγαθών έντασης εργασίας έχουν αγωνιστεί ιδιαίτερα να προσαρμοστούν στην ασταθή ζήτηση που προκύπτει από την πανδημία.
  • Οι απώλειες θέσεων εργασίας και μειώσεις στις ώρες απασχόλησης οδήγησαν σε μειωμένα εισοδήματα. Ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, ελλείψει ολοκληρωμένων κοινωνικών συστημάτων προστασίας που μπορούν να παρέχουν επαρκή οφέλη για τη σταθεροποίηση των εισοδημάτων επιδεινώθηκε το οικονομικό άγχος των ήδη οικονομικά ευάλωτων νοικοκυριών, με κλιμακωτές επιπτώσεις στην υγεία.
  • Η ασύμμετρη ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας έχει αρχίσει να προκαλεί μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, από την άποψη της επίμονης αβεβαιότητας και αστάθειας, που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την ανάκαμψη. Η ανάκαμψη της αγοράς εργασίας είναι ταχύτερη στις χώρες με υψηλά εισοδήματα, μα είναι άνιση εντός των χωρών.
  • Η άνοδος των τιμών των εμπορευμάτων και των βασικών αγαθών, ενώ οι αγορές εργασίας παραμένουν ασταθείς, μειώνει σημαντικά τα διαθέσιμα εισοδήματα και επομένως προστίθεται στο κόστος της πανδημίας.
  • Το 2022, οι προβλέψεις της ΔΟΕ υποδηλώνουν ότι θα υπάρξει απώλεια ωρών εργασίας που ισοδυναμεί με 52 εκατ. θέσεις πλήρους απασχόλησης, λόγω των διαταραχών στην αγορά εργασίας που προκάλεσε η πανδημική κρίση.
  • Πολλοί από όσους εγκατέλειψαν το εργατικό δυναμικό δεν έχουν επιστρέψει, έτσι το επίπεδο της ανεργίας εξακολουθεί να υποτιμά τον αντίκτυπο της κρίσης επί της πλήρους απασχόλησης.
  • Οι δυσανάλογες επιπτώσεις της πανδημίας στην απασχόληση των γυναικών προβλέπεται να περιοριστούν σε παγκόσμιο επίπεδο τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, προβλέπεται ότι θα παραμείνει ένα σημαντικό χάσμα.
  • Η πανδημία έχει αρχίσει να προκαλεί οικονομικές αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν διαρθρωτικές, με μόνιμες επιπτώσεις στις αγορές εργασίας. Η συρροή διαφόρων μακροοικονομικών τάσεων δημιουργεί αβεβαιότητα σχετικά με το αν η μείωση σε ώρες εργασίας, απασχόληση και εργατικό δυναμικό είναι προσωρινή ή εάν η πανδημία επιταχύνει περισσότερο τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας εξόδους ή το μετασχηματισμό εξοικονόμησης εργασίας.
  • Πριν από την έναρξη της πανδημίας, η προσωρινή απασχόληση ως ποσοστό της συνολικής απασχόλησης αυξανόταν με την πάροδο του χρόνου, αν και όχι ομοιόμορφα σε τομείς και χώρες. Συγκεκριμένα, τα ποσοστά προσωρινής απασχόλησης είναι υψηλότερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (λίγο πάνω το ένα τρίτο της συνολικής απασχόλησης) σε σχέση με εκείνες υψηλού εισοδήματος (15 %). Όμως, η φύση της προσωρινής απασχόλησης ποικίλλει μεταξύ των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.
  • Οι προσωρινοί εργαζόμενοι υπέστησαν απώλειες θέσεων εργασίας στο υψηλότερο ποσοστό από τους μη προσωρινούς εργαζομένους στην αρχή της πανδημίας, αλλά έκτοτε οι περισσότερες οικονομίες έχουν σημειώσει άνοδο σε νέες προσωρινές θέσεις εργασίας.
  • Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Ρουμανία και Μεγάλη Βρετανία) έχουν κάνει χρήση κινήτρων απασχόλησης που στοχεύουν ειδικά σε νέους που αναζητούν εργασία.
  • Σε όλη την περίοδο ανάκαμψης, οι μακροοικονομικές πολιτικές θα πρέπει να υπερβαίνουν έναν κλασικό αντικυκλικό ρόλο, επιδιώκοντας απλώς την επιστροφή στα προ της κρίσης αποτελέσματα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι θεμελιώδεις ανισότητες μεταξύ χωρών και κλάδων.
  • Ο κοινωνικός διάλογος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διεθνή απάντηση απέναντι στην πανδημία, δεδομένου ότι πολλές πολιτικές και μέτρα για τον περιορισμό των απωλειών θέσεων εργασίας που προέκυψαν από τριμερείς συζητήσεις.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Επιπτώσεις από την πανδημία COVID στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

Επιπτώσεις από την πανδημία COVID στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, Μάρτιος 2021

Το Μάρτιο 2021 εκδόθηκε από το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος έκθεση με αντικείμενο τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας, ειδικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Στην αναλυτική έκθεση εξετάζονται σχολαστικά οι επιπτώσεις του COVID-19 στους τοπικούς κλάδους λιανικού εμπορίου, καταλυμάτων-εστίασης και βιομηχανίας. Επίσης, στα οκτώ κεφάλαια της έκθεσης, αναπτύσσονται οι κυριότερες πολιτικές αντιμετώπισης των οικονομικών επιπτώσεων της Πανδημίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, οι προοπτικές της ΕΕ μετά την Πανδημία (με δύο σενάρια), όπως και προτάσεις για πρόσθετα μέτρα στήριξης του επιχειρηματικού κόσμου.

Είναι γνωστό ότι ο κλάδος που επλήγη τα μέγιστα είναι ο καταλυμάτων-εστίασης, και κρίνοντας από τα διαθέσιμα στοιχεία, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι ολέθριες για μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων. Ωστόσο, από την έκθεση διαπιστώνουμε πως οι αρνητικές επιπτώσεις για το λιανικό εμπόριο ήταν σχετικά ήπιες, και περισσότερο επιβράδυναν τον ανοδικό ρυθμό του μετά το 2017 (κατά το Α’ τρίμηνο 2020 σημειώθηκε θεαματική επίδοση +26,38% σε σχέση με το αντίστοιχο του 2019, ενώ κατά το Δ’ τρίμηνο 2020 ο συνολικός κύκλος εργασιών ήταν -4,5% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2019). Δυστυχώς, από τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, δε μπορούν να εξαχθούν περαιτέρω στοιχεία για την συμμετοχή του ηλεκτρονικού εμπορίου στην επίδοση του κλάδου αυτού, κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων. Παράλληλα, ο κλάδος της μεταποίησης υπήρξε ουσιαστικά αλώβητος στην ΠΚΜ, σημειώνοντας μάλιστα άνοδο 0,52% κατά το Β’ εξάμηνο 2020 έναντι του αντίστοιχου εξαμήνου του 2019. Δεδομένου ότι οι δύο πληττόμενοι κλάδοι ανήκουν στον τομέα των υπηρεσιών, αναπόφευκτα μεγάλο είναι και το πλήγμα για την οικονομία της ΠΚΜ, καθώς η συμμετοχή του εν λόγω τομέα ανέβηκε από το 56% στο 79,1% του τοπικού ΑΕΠ κατά τα τελευτά 30 χρόνια, ενώ αντίστοιχα η συμμετοχή του πιο ανθεκτικού βιομηχανικού τομέα μειώθηκε, σε 16,9% από 30,5%.

Παρά το γεγονός ότι η έκθεση δεν παρουσιάζει στοιχεία σχετικά με την απασχόληση, αποτελεί έναν πολύ χρήσιμο δείκτη για την πορεία επαγγελματικών κλάδων ιδιαίτερα κρίσιμων για την οικονομική ανάπτυξη της κεντρικής Μακεδονίας, και μάλιστα εκείνων με τον μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ.

Γυναικείο Επιχειρείν 2021: Παράθυρο ευκαιρίας

Γυναικείο Επιχειρείν 2021: Παράθυρο ευκαιρίας

Grant Thorton, Μάρτιος 2021

Ο πολυεθνικός όμιλος ελεγκτικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών Grant Thornton άρχισε να καταγράφει ετησίως τον αριθμό των γυναικών σε ανώτερες διοικητικές θέσεις το 2004, όταν το ποσοστό των θέσεων αυτών παγκοσμίως ήταν 19%. Στα 17 έτη που μεσολάβησαν, η σχετική μακροπρόθεσμη τάση καταγράφεται θετική, μην έχοντας πέσει ποτέ κάτω από το επίπεδο της πρώτης έρευνας. Ακόμη και υπό την επίδραση του COVID-19, πάνω από τα δύο τρίτα (69%) των ερωτηθέντων στελεχών συμφωνούν ότι στις επιχειρήσεις τους οι νέες εργασιακές πρακτικές που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της Πανδημίας θα ωφελήσουν τη σταδιοδρομία των γυναικών μακροπρόθεσμα.

Τα σημαντικότερα ευρήματα της διεθνούς αυτής έρευνας σε 10.000 επιχειρήσεις από 29 χώρες είναι τα εξής:

  • Στην Ελλάδα, το ποσοστό των γυναικών που βρίσκονται σε ανώτερες διοικητικές θέσεις κατέγραψε άλμα κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας στο 33% το 2020 (σχεδόν στον ΜΟ της ΕΕ), αναστρέφοντας μία καθοδική τάση μεταξύ 2013-2018. Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των επιχειρήσεων που δεν απασχολούν καμία γυναίκα σε ανώτερη διοικητική θέση υποχώρησε στο 13%, έναντι 24% το προηγούμενο έτος.
  • Προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, ενώ το ποσοστό των ελληνικών επιχειρήσεων που δεν προβαίνει σε ενέργειες για τη βελτίωση των ίσων ευκαιριών για τα δύο φύλα στις ανώτερες διοικητικές θέσεις υποχώρησε στο 53% το 2020 έναντι 62% το 2019 (χάρη και στο νόμο 4706/2020, περί συμμετοχής στα ΔΣ), το ποσοστό αυτό παραμένει πολύ υψηλότερο σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο (18%).
  • Οι ελληνικές επιχειρήσεις αναφέρουν πως οι δράσεις που υλοποιούν για να βελτιώσουν την ισότητα των φύλων είναι: η δημιουργία μιας κουλτούρας χωρίς αποκλεισμούς (24%), η δυνατότητα ευέλικτης εργασίας (19%), τα εκπαιδευτικά προγράμματα και coaching (19%) και η εξασφάλιση πρόσβασης σε επαγγελματικές ευκαιρίες (17%).
  • Σχεδόν οι μισές ελληνικές επιχειρήσεις (47%) συμφωνούν ότι στον οργανισμό τους, οι νέες εργασιακές πρακτικές που προέκυψαν ως αποτέλεσμα του Covid-19 θα ωφελήσουν την πορεία της σταδιοδρομίας των γυναικών μακροπρόθεσμα, ενώ το 30% διατηρεί ουδέτερη στάση απέναντι στο ζήτημα.
  • Περίπου μία στις τέσσερις επιχειρήσεις της χώρας (24%) συμφωνεί με την άποψη ότι οι νέες εργασιακές πρακτικές που προέκυψαν λόγω της πανδημίας έχουν βοηθήσει τις γυναίκες να διαδραματίσουν σημαντικότερο ρόλο σε ηγετικές θέσεις.
  • Το 90% των επιχειρήσεων παγκοσμίως έχουν τουλάχιστον μία γυναίκα σε ανώτερη διοικητική θέση.
  • Οι γυναίκες κατέχουν μεσοσταθμικά το 31% των ανώτερων διοικητικών θέσεων στις επιχειρήσεις παγκοσμίως , με την Αφρική να κρατάει τα σκήπτρα (39%). Πρόκειται για άνοδο 2% σε σχέση με τα δυο προηγούμενα έτη.
  • Τα στοιχεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών δείχνουν ότι, πριν από την πανδημία, οι γυναίκες εργάστηκαν κάνοντας υπερωρίες από το σπίτι τρεις φορές περισσότερο σε σχέση με τους άνδρες, ενώ υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η πανδημία του Covid-19 απλά διογκώνει αυτή την ανισότητα. Παράλληλα, σε αυτή την ανισότητα προστίθενται και οι επιπλέον ευθύνες για τις μητέρες εξαιτίας της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.
  • Το 26% των επιχειρήσεων παγκοσμίως έχουν πλέον γυναίκα σε θέση διευθύνοντος συμβούλου (CEO), ποσοστό αυξημένο κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Από τα αντίστοιχα ευρήματα του 2020 έως σήμερα, ο αριθμός των γυναικών οικονομικών διευθυντών (CFO) αυξήθηκε επίσης κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες, στο 36%, και ο αριθμός των γυναικών επιχειρησιακών διευθυντών (COO) κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες, στο 22%.
  • Το 82% των επιχειρήσεων παγκοσμίως έχουν εντατικοποιήσει τις δράσεις τους για να αυξήσουν τις ίσες ευκαιρίες εκπροσώπησης των δύο φύλων. Το εν λόγω ποσοστό αυξήθηκε κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τα στοιχεία του 2020. Σχεδόν όλες οι δράσεις έχουν ενισχυθεί. Πολύ συχνές πρωτοβουλίες των επιχειρήσεων αποτελούν οι εξής:Εξασφάλιση ισότιμης πρόσβασης σε ευκαιρίες επαγγελματικής ανάπτυξης (39%)
    1. Δημιουργία μιας κουλτούρας χωρίς αποκλεισμούς (36%).
    2. Παροχή στοχευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων (32%)
    3. Παροχή δυνατότητας ευέλικτης εργασίας (31%)
    4. Ποσοστώσεις βάσει φύλου (29%)
    5. Αναθεώρηση διαδικασιών προσλήψεων (28%)

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ.

Μετάβαση στο περιεχόμενο