ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΈΣ ΔΕΞΙΟΤΉΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ

Οι πολιτικές δεξιοτήτων στην Ελλάδα

Στην εν λόγω μελέτη του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ αναπτύσσονται και αναλύονται οι πολιτικές δεξιοτήτων στη χώρα. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται αποτίμηση των πολιτικών αυτών και των διαχρονικών επιπτώσεών τους στην απασχόληση, πρώτα μέσα από την αξιολόγηση των πολιτικών δεξιοτήτων και από την αποτίμηση των επιπτώσεών τους, και κατόπιν μέσα από την εξέταση του σχετικού θεσμικού πλαισίου που τις αφορά. Στο μεγαλύτερο τμήμα της μελέτης αξιολογούνται διεξοδικά τα ευρήματα που προέκυψαν από ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπροσώπους φορέων, αλλά και με εμπειρογνώμονες-ειδικούς εμπλεκόμενους στο πεδίο των πολιτικών δεξιοτήτων.

Ως προϊόν της αξιολόγησης αυτής, αναδεικνύεται σειρά προτάσεων για τη βελτίωση του υφιστάμενου θεσμικού-κανονιστικού πλαισίου που διέπει τις πολιτικές δεξιοτήτων, για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος συστήματος διάγνωσης αναγκών της αγοράς εργασίας, και για τη βέλτιστη σύζευξη μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αγορά αυτή. Στις σχετικές προτάσεις περιλαμβάνονται πχ η ανάγκη για περαιτέρω εξειδίκευση και διάκριση των ρόλων των εμπλεκόμενων στο σύστημα διάγνωσης των αναγκών της αγοράς εργασίας φορέων, η αξιοποίηση της σχετικής με τις δεξιότητες πληροφόρηση σε διάφορα επίπεδα (περιφερειακό, τοπικό, κλαδικό, επαγγελματικό) και η ενίσχυση της συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων στην ανατροφοδότηση του εθνικού και περιφερειακών μηχανισμών διάγνωσης αναγκών της αγοράς εργασίας (ΜΔΑΑΕ) αναφορικά με περιζήτητες και φθίνουσες δεξιότητες.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη τη μελέτη εδώ.

Η συμβολή της εργασίας στην αναβάθμιση του παραγωγικού μοντέλου: Εργασιακές σχέσεις, παραγωγή δεξιοτήτων, κοινωνική προστασία

Η συμβολή της εργασίας στην αναβάθμιση του παραγωγικού μοντέλου:
Εργασιακές σχέσεις, παραγωγή δεξιοτήτων, κοινωνική προστασία

Η εν λόγω μελέτη σκοπό έχει να αποτυπώσει τις αλλαγές που έχει επιφέρει η ψηφιοποίηση στην ελληνική πραγματικότητα σε σχέση με τον παράγοντα εργασία. Βασική υπόθεση του πονήματος του Μάνου Ματσαγγάνη και της Σοφίας Τσαρούχα για λογαριασμό του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ είναι ότι η ψηφιοποίηση αλλάζει την οργάνωση της εργασίας, διογκώνοντας την ελαστικότητά της και συρρικνώνοντας έτσι κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα όσον αφορά το ωράριο και τον τρόπο οργάνωσης της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Σε έξι κεφάλαια αναπτύσσονται ο νέος τρόπος οργάνωσης της εργασίας, η απομάκρυνση από το παραδοσιακό εργασιακό περιβάλλον, οι αλλαγές που επιφέρει στον τρόπο της ίδιας της επίτευξης των στόχων της εργασίας, όλα όσα απομακρύνουν τους εργαζομένους από την ομαδικότητα στον τόπο εργασίας και ενισχύουν όλο και περισσότερο τις ατομικές αποδόσεις.

Η συλλογική διεκδίκηση, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η ομαδικότητα στους σύγχρονους τόπους εργασίας έχουν αρχίσει να φθίνουν. Το ερώτημα που απασχολεί περαιτέρω τους συγγραφείς αφορά τις επιπτώσεις της ψηφιοποίησης στο σύνολο του εργατικού δυναμικού.Σύμφωνα με τη μελέτη, η προετοιμασία ενός βιώσιμου παραγωγικού μοντέλου χωρίς αποκλεισμούς προϋποθέτει αλλαγή προσανατολισμού στη δημόσια πολιτική: συστηματική επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο, κοινωνικό κράτος ως επιταχυντή της ανάπτυξης, δίκαιο και μη στρεβλωτικό φορολογικό σύστημα, νέα ρύθμιση της αγοράς εργασίας. Συμπερασματικά, η αναβάθμιση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας δεν μπορεί να περάσει μέσα από τυχόν “ήττα” των συνδικάτων. Οι φορείς εκπροσώπησης των εργαζομένων έχουν θετικό ρόλο να παίξουν και καλούνται να συνεργαστούν για την επίτευξη του εθνικού στόχου για βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς.

Μπορείτε να κατεβάσετε όλη την μελέτη εδώ.

Ετήσια Έκθεση Επιχειρηματικότητας 2020-2021

Ετήσια Έκθεση Επιχειρηματικότητας 2020-2021

Το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) παρουσίασε την Ετήσια Έκθεση για την Επιχειρηματικότητα 2020-2021, στο πλαίσιο της συμμετοχής του στο παγκόσμιο ερευνητικό πρόγραμμα Global Entrepreneurship Monitor (GEM). Η 18η αυτή έκθεση είναι η πρώτη που εστιάζει στους βασικούς δείκτες της επιχειρηματικότητας αρχικών σταδίων στην Ελλάδα κατά την εμφάνιση της πανδημίας COVID-19. Οι επιπτώσεις μέτρων όπως το lockdown και η αναστολή λειτουργίας κάποιων επιχειρήσεων της χώρας προβλέπεται να διαχυθούν σε βάθος χρόνου, η δε τελική αξιολόγηση των επιπτώσεων θα απαιτήσει χρόνο και απόσταση από την πανδημική κρίση. Σε κάθε περίπτωση όμως, η έρευνα αυτή αποτυπώνει μέρος των επιπτώσεων της κρίσης, καθώς αντανακλά τις άμεσες επιδράσεις στη νέα επιχειρηματικότητα αλλά και τις γενικότερες στάσεις του πληθυσμού απέναντι στην επιχειρηματικότητα. Το κείμενο των 132 σελίδων αναπτύσσεται σε τρία κεφάλαια, με το τελευταίο να εστιάζει στην επιρροή των άμεσων ξένων επενδύσεων πάνω στις εξωστρεφείς νέες προσπάθειες.

Η επίδραση της Πανδημίας στην επιχειρηματικότητα χαρακτηρίζεται ως ήπια τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο, καθώς οι «σκληροί» δείκτες της επιχειρηματικότητας δεν υποχώρησαν. Οι όροι εξωστρέφειας των νέων εγχειρημάτων καταγράφονται ελαφρά βελτιωμένοι, καθώς το 40% των επιχειρηματιών αρχικών σταδίων δηλώνει ότι απευθύνεται και στη διεθνή αγορά έναντι μόλις 30% πέρυσι. Τα αποτελέσματα για το 2021 δείχνουν σημαντική υποχώρηση της επιχειρηματικότητας αρχικών σταδίων, γεγονός που υποδηλώνει πως, κατά τη δεύτερη χρονιά της πανδημικής κρίσης, η σωρευτική πλέον επίδραση αποκτά κρίσιμη μάζα που επιδεινώνει τους όρους της νέας επιχειρηματικότητας. Επίσης, το 80% των επιχειρηματιών αρχικών σταδίων δεν βλέπει νέες ευκαιρίες. Περισσότερες αρνητικές εξελίξεις που καταγράφηκαν είναι η μείωση της γυναικείας επιχειρηματικότητας, η υποχώρηση του αριθμού των άτυπων επενδυτών, η (έστω οριακή) υποχώρηση των εγχειρημάτων στον πρωτογενή τομέα και στη μεταποίηση, οι μεγαλύτερες δυσκολίες στην έναρξη μιας επιχείρησης, ο δε φόβος της αποτυχίας ως ανασταλτικός παράγοντας επιχειρηματικής δραστηριοποίησης επανέρχεται σε υψηλά επίπεδα.

Ειδικά όσον αφορά την απασχόληση, μεταξύ άλλων η έρευνα του ΙΟΒΕ εντοπίζει τα εξής:

• Το 80% (από 95% το προηγούμενο έτος) των επιχειρηματιών εκτιμούν ότι στην επόμενη πενταετία θα δημιουργήσουν τουλάχιστον μια θέση εργασίας, με το 20% (από 22%) να δηλώνει ότι θα προσφέρει από 6 θέσεις και πάνω.

• Με βάση τα συγκριτικά αποτελέσματα, μόνο 16,8% των επιχειρηματιών εκτιμούν ότι στην επόμενη πενταετία θα δημιουργήσουν τουλάχιστον πέντε θέσεις εργασίας έναντι 20,8% κατά μέσο όρο στο σύνολο των χωρών υψηλού εισοδήματος της έρευνας GEM.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ

Έρευνα των Προοπτικών Απασχόλησης για το 2o Τρίμηνο 2022

Έρευνα των Προοπτικών Απασχόλησης για το 2o Τρίμηνο 2022

Η Έρευνα Προοπτικών Απασχόλησης της ManpowerGroup για το 2ο τρίμηνο του 2022 διεξήχθη από την 1η Ιανουαρίου έως τις 7 Φεβρουαρίου 2022 σε περισσότερους από 41.379 εργοδότες σε 40 χώρες και επικράτειες, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών εταιρειών και δημοσίων φορέων.

Σύμφωνα με την έρευνα στην Ελλάδα, 515 εργοδότες καταγράφουν συγκρατημένες προοπτικές προσλήψεων από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο. Το 29% των εργοδοτών αναμένει αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων, το 26% προβλέπει μείωση και το 41% δεν προβλέπει κάποια αλλαγή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αντικατοπτρίζουν ότι οι Έλληνες εργοδότες εμφανίζονται για το επόμενο τρίμηνο ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε σχέση με τις προοπτικές προσλήψεων. Πιο συγκεκριμένα, όσοι αναζητούν εργασία στην Ελλάδα θα πρέπει να αναμένουν μείωση των προθέσεων προσλήψεων για τους 9 από τους 11 τομείς της έρευνας, σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο. Η Βιομηχανία/Παραγωγή είναι ο τομέας με τις καλύτερες επιδόσεις, με τους εκεί υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης στο +26%. Για το 2ο τρίμηνο του 2022 η πιο αδύναμη αγορά αναμένεται στον τομέα των Κατασκευών, με τους υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης στο -13%. Σε αυτό τον τομέα αναμένεται μείωση των προθέσεων προσλήψεων κατά ένα μεγάλο ποσοστό (-41%) σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο.

Σε 2 από τις 3 ελληνικές γεωγραφικές περιφέρειες (ταξινόμηση NUTS 1) οι υπεύθυνοι προσλήψεων αναμένουν μείωση των προσλήψεων κατά το προσεχές τρίμηνο. Η περιφέρεια με τις ισχυρότερες προθέσεις προσλήψεων είναι η Υπόλοιπη Ελλάδα (σε αντίθεση με την Ευρύτερη Περιφέρεια Αττικής και τη Βόρεια Ελλάδα), με τους υπεύθυνους προσλήψεων να καταγράφουν Συνολικές Προοπτικές Απασχόλησης +10%. Καταγράφοντας συνολικές προοπτικές απασχόλησης -9%, οι υπεύθυνοι προσλήψεων στη Βόρεια Ελλάδα αναμένουν τις χαμηλότερες προοπτικές απασχόλησης κατά το 2ο τρίμηνο του 2022.

Μπορείτε να βρείτε το σχετικό infographic εδώ

2022 Work Trend Index: Annual Report

2022 Work Trend Index: Annual Report

Καθώς οι ηγεσίες αναζητούν τρόπους να ενσωματώσουν την υβριδική εργασία στη λειτουργία των οργανισμών τους, γεννιούνται μεγάλα ερωτήματα για το ρόλο του γραφείου ως χώρου εργασίας, για το πώς οι ομάδες δημιουργούν κοινωνικό κεφάλαιο σε έναν ψηφιακό κόσμο, για την πρόκληση που αντιμετωπίζει κάθε οργανισμός για να ανταποκριθεί στις μεγάλες νέες προσδοκίες των εργαζομένων, ενώ παράλληλα να εξισορροπεί τα επιχειρηματικά αποτελέσματα σε μια απρόβλεπτη οικονομία. Ήδη, η υβριδική εργασία διεθνώς έχει αυξηθεί κατά 7% από έτος σε έτος (σε 38%) και το 53% των εργαζομένων είναι πιθανό να εξετάσει το ενδεχόμενο μετάβασης σε υβριδικό τρόπο εργασίας το επόμενο έτος, καθώς περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν τα θετικά της ευέλικτης εργασίας, τόσο περισσότερο επηρεάζεται η εξέλιξη των πραγμάτων. Πλέον, οι παγκοσμιοποιημένες εταιρείες συχνά καλούνται να συναντούν τους εργαζόμενους εκεί που βρίσκονται.

Για να συνδράμει στον παγκόσμιο διάλογο, ο Δείκτης Τάσεων Εργασίας 2022 καταγράφει τα ευρήματα από μια μελέτη 31.000 ατόμων σε 31 χώρες, μαζί με μια ανάλυση τρισεκατομμυρίων ενδείξεων παραγωγικότητας στο Microsoft 365 και στις τάσεις εργασίας του LinkedIn. Τα ευρήματα αναλύονται σε ένα κείμενο 44 σελίδων, και μέσα σε 5 κεφάλαια αναδεικνύεται μια επείγουσα ευκαιρία -και ευθύνη- για τις ηγεσίες να προσεγγίσουν τη μετάβαση στο νέο μοντέλο απασχόλησης με πρόθεση και νοοτροπία ανάπτυξης, διαφορετικά κινδυνεύουν να μείνουν πίσω.

Τα κυριότερα σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

  • Η ικανοποίηση των νέων προσδοκιών των εργαζομένων θα απαιτήσει μια αλλαγή νοοτροπίας που θα λαμβάνει υπόψη την εμπειρία των δύο τελευταίων ετών. Οι καλύτεροι ηγέτες θα δημιουργήσουν μια κουλτούρα που θα αγκαλιάζει την ευελιξία και θα δίνει προτεραιότητα στην ευημερία των εργαζομένων – κατανοώντας ότι αυτό είναι ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την οικοδόμηση ενός ακμάζοντος οργανισμού και την προώθηση της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.
  • Ένα σημαντικό μάθημα των δύο τελευταίων ετών είναι ότι οι μάνατζερ ενσαρκώνουν και ενσωματώνουν την κουλτούρα για κάθε οργανισμό. Αυτοί αποτελούν την κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των εξελισσόμενων προσδοκιών των εργαζομένων και των προτεραιοτήτων της ηγεσίας. Ενώ η πολιτική ορίζεται στην κορυφή, θα πρέπει να αποκεντρωθεί η λήψη αποφάσεων και να εξουσιοδοτηθούν οι διευθυντές να κάνουν αλλαγές για λογαριασμό των ατομικών αναγκών των εργαζομένων τους.
  • Οι ηγεσίες πρέπει να αναλάβουν τον καθορισμό του σκοπού της προσωπικής συνεργασίας, τη δημιουργία συμφωνιών για το πότε οι ομάδες θα συναντηθούν δια ζώσης, τον καθορισμό της υβριδικής εθιμοτυπίας συναντήσεων και την επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο ο χώρος μπορεί να παίξει έναν υποστηρικτικό ρόλο. Οι οργανισμοί που αποτυγχάνουν να κατανοήσουν τη νέα σκοπιμότητα που απαιτείται για τον καθορισμό του ρόλου του γραφείου κινδυνεύουν να χάσουν τα πραγματικά οφέλη της υβριδικής εργασίας.
  • Οι ομάδες πρέπει να συντάξουν νέους κανόνες σχετικά με την ευέλικτη εργασία για να μειώσουν τον χρόνο που αφιερώνεται στις συναντήσεις. Αυτή δεν πρέπει να είναι μια ατομική προσπάθεια, αλλά μία πρωτοβουλία υπό την ηγεσία της ομάδας για τη δημιουργία πιο βιώσιμων υβριδικών πρακτικών εργασίας.
  • Οι ηγέτες των οργανισμών δεν πρέπει να βλέπουν την επιστροφή στο γραφείο ως τη μόνη λύση για την ανοικοδόμηση του κοινωνικού κεφαλαίου που έχει χαθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στον χρόνο για την οικοδόμηση σχέσεων, γνωρίζοντας ότι οι απομακρυσμένοι υπάλληλοι και οι νεοεισερχόμενοι υπάλληλοι θα χρειαστούν επιπλέον υποστήριξη. Οι διευθυντές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση των στενών δεσμών της ομάδας και λειτουργούν ως σύνδεσμοι για να βοηθήσουν τους υπαλλήλους να διευρύνουν τα δίκτυά τους.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

BreakTheBias-Ισότητα των Φύλων στην εργασία

BreakTheBias-Ισότητα των Φύλων στην εργασία

Πρόσφατη έρευνα της ManpowerGroup εξετάζει τους δείκτες που καταγράφουν οι Ελληνικές εταιρείες αναφορικά με την ισότητα των φύλων και την εκπροσώπηση της διαφορετικότητας καθώς και τι αναζητούν οι γυναίκες στην εργασία τους. Στόχος της έρευνας είναι να βοηθήσει τους εργοδότες να κατανοήσουν τις σημερινές τάσεις και προκλήσεις προκειμένου να είναι σε θέση να τις υποστηρίξουν.

Συγκεκριμένα, σε δείγμα 515 Ελλήνων εργοδοτών, μόνο το 19% υπολογίζει τον αριθμό των γυναικών που λαμβάνουν ανώτερους ηγετικούς ρόλους ή διευθυντικές θέσεις ενώ μόνο το 20% εταιρείες καταγράφει τον αριθμό των γυναικών από διαφορετικά περιβάλλοντα σε ηγετικές θέσεις. Το 11% μάλιστα δεν καταγράφει καθόλου δείκτες εκπροσώπησης φύλου ούτε έχει θέσει σχετικούς στόχους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κλάδοι που είναι πιο πιθανό να καταγράψουν και να θέσουν στόχους είναι: Οικονομικών, ΜΚΟ, Εμπόριο, ενώ οι κλάδοι που είναι λιγότερο πιθανό να καταγράψουν ή να θέσουν στόχους είναι: Βιομηχανία/Παραγωγή, Δημόσιο και Τουρισμός.

Η παγκόσμια έρευνά «Τι αναζητούν οι γυναίκες από την εργασία», η οποία διεξήχθη σε 5.043 εργαζομένους σε πέντε χώρες (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Γαλλία και Ιταλία) αποκαλύπτει ότι τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες αναζητούν ευελιξία, δίκαιες αμοιβές και περισσότερη αυτονομία. Επιπλέον, πολλοί εργαζόμενοι φαίνεται πως εστιάζουν στις αξίες, την ύπαρξη ηγετών που διακρίνονται από ενσυναίσθηση.

Σύμφωνα με τη έρευνα, οι εργοδότες οφείλουν να στηρίξουν τις γυναίκες τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, καλούνται να βοηθήσουν τις γυναίκες να αναπτύξουν τόσο τεχνικές όσο και κοινωνικές δεξιότητες, να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους και να διαμορφώσουν μία κουλτούρα εμπιστοσύνης και συμπερίληψης. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην εξισορρόπηση των εργασιακών και προσωπικών υποχρεώσεων, στην ύπαρξη υποστηρικτικών ομάδων και ευκαιριών ανάπτυξης.

Η πανδημία αποκάλυψε ότι υπάρχει περιθώριο προόδου για την προώθηση της ισότητας των φύλων στην εργασία, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα ευρήματά μας. Συγκεκριμένα, αξίζει να αναφερθεί ότι το 14% των εργοδοτών παγκοσμίως δεν καταγράφουν καθόλου δείκτες εκπροσώπησης φύλου, ούτε έχουν θέσει ανάλογους μελλοντικούς στόχους.

Μπορείτε να βρείτε το σχετικό infographic εδώ

20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

Οι αναδυόμενες τάσεις που οδηγούν στον μετασχηματισμό είναι το επίκεντρο της τελευταίας έκθεσης του ομίλου της ManpowerGroup που εξετάζει το παγκόσμιο τοπίο της απασχόλησης του 2022. Η έκθεση (πηγή: 2021 Edelman Trust Barometer: The Belief Driven Employee) προσδιορίζει τις 20 κορυφαίες τάσεις που θα διαμορφώσουν τον κόσμο της εργασίας κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους και έπειτα.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι εργαζόμενοι ζητούν από τους εργοδότες τους να προσφέρουν περισσότερα. Ζητούν να δοθεί προτεραιότητα στην ψυχική τους υγεία και ευημερία, ενώ αναζητούν επίσης επαγγελματικό στόχο, ευελιξία, ανταγωνιστικές αμοιβές, καλές συνθήκες εργασίας και ανάπτυξη δεξιοτήτων. Επιπλέον, πολλοί περιμένουν ισχυρότερη στάση από τους εργοδότες τους και σε κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, με σχεδόν τους μισούς εργαζομένους να λένε ότι θα μετακινηθούν σε έναν οργανισμό για να πετύχουν καλύτερη ευημερία. Εάν ένας εργοδότης δεν ικανοποιεί αυτές τι επιθυμίες των εργαζομένων, διατρέχει τον κίνδυνο να τους χάσει, καθώς θα αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Το 70% των εργοδοτών αναφέρει ότι δε μπορεί να προσλάβει άτομα με τις δεξιότητες που χρειάζεται. Οι δημογραφικές αλλαγές συμπεριλαμβανομένων της συρρίκνωσης των ποσοστών γεννήσεων, της μειωμένης διασυνοριακής κινητικότητας και της αύξησης όσων επιλέγουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από το αναμενόμενο, έχουν σαν αποτέλεσμα τα ταλέντα να γίνονται ολοένα και πιο σπάνια.

Περισσότερο από το 80% των οργανισμών που ερωτήθηκαν επιτάχυνε τις επενδύσεις τους στην ψηφιοποίηση ως αποτέλεσμα της πανδημίας, με αποτέλεσμα πλέον κάθε εταιρεία να καθίσταται εταιρεία τεχνολογίας. Με αυτήν την τεχνολογική μετατόπιση, καταγράφεται νέα επείγουσα ανάγκη για τους οργανισμούς να αναβαθμίσουν τους εργαζομένους τους, ώστε να μπορούν να μεταφράζουν δεδομένα σε πληροφορίες, να λαμβάνουν αποφάσεις βάσει δεδομένων και να συνδυάζουν με τον καλύτερο τρόπο την ανθρώπινη και μηχανική νοημοσύνη για τη δημιουργία νέας αξίας.

Η πανδημία αποκάλυψε πολλές σκληρές αλήθειες για τις εταιρείες που εξαρτώνταν υπερβολικά από άλλες για την ομαλή λειτουργία τους. Στην πραγματικότητα, το 83% των οργανισμών πιστεύει ότι χρειάζονται μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία για να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά την αλλαγή. Ως αποτέλεσμα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο δραστηριοποιούνται και αναζητούν ευέλικτα μοντέλα λειτουργίας, ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, περισσότερο «πράσινες» επιλογές και κατάλληλους συνεργάτες ως απάντηση στον έντονο ανταγωνισμό και την αβεβαιότητα.

Παρόλο που οι καταγραφόμενες 20 τάσεις δεν είναι καινούριες, αντιπροσωπεύουν το σημείο καμπής όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να εξελιχθούν και να προσαρμοστούν προκειμένου να λειτουργήσουν σε αυτή τη νέα εποχή. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς και κανένας οργανισμός δεν έχει ανοσία στις επερχόμενες αλλαγές.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

Στις 17 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε η τελευταία έκθεση της ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας-ΔΟΕ), η οποία αφορά κυρίως τις παγκόσμιες τάσεις της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας. Η έκθεση των 128 σελίδων αναπτύσσεται σε τρία διεξοδικά κεφάλαια, με το τελευταίο να εστιάζει ειδικά στις συνέπειες της πανδημικής κρίσης. Τα ευρήματα ταξινομούνται σε ευρείες γεωγραφικές περιοχές, συνεπώς τα παρεχόμενα στοιχεία για την ελληνική πραγματικότητα είθισται να είναι πενιχρά στις εκθέσεις της Οργάνωσης, που όμως καταγράφουν με μεγάλη επιτυχία τις παγκόσμιες τάσεις.

Μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

  • Η πανδημία COVID-19 κυριάρχησε στην παγκόσμια οικονομία για δεύτερη χρονιά το 2021, αποτρέποντας μία πλήρη και ισορροπημένη ανάκαμψη των αγορών εργασίας.
  • Οι προοπτικές της παγκόσμιας αγοράς εργασίας έχουν επιδεινωθεί μετά τις τελευταίες προβλέψεις της ΔΟΕ. Η επιστροφή στις προ της πανδημίας επιδόσεις της αγοράς εργασίας είναι πιθανό να παραμείνει άπιαστη για μεγάλο μέρος του κόσμου τα επόμενα χρόνια, πράγμα που θα επιβραδύνει την αύξηση της απασχόλησης και των ωρών εργασίας.
  • Τα μοτίβα ανάκαμψης ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ περιοχών, χωρών και κλάδων. Συνολικά, οι βασικοί δείκτες της αγοράς εργασίας σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές – Αφρική, Αμερική, Αραβικά κράτη, Ασία και Ειρηνικό, και Ευρώπη και Κεντρική Ασία – δεν έχουν ακόμη επιστρέψει στα προ πανδημίας επίπεδα.
  • Υποκείμενες διαρθρωτικές ελλείψεις και ανισότητες ενισχύουν και παρατείνουν τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης. Αναπτυσσόμενες οικονομίες που βασίζονται στις εξαγωγές αγαθών έντασης εργασίας έχουν αγωνιστεί ιδιαίτερα να προσαρμοστούν στην ασταθή ζήτηση που προκύπτει από την πανδημία.
  • Οι απώλειες θέσεων εργασίας και μειώσεις στις ώρες απασχόλησης οδήγησαν σε μειωμένα εισοδήματα. Ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, ελλείψει ολοκληρωμένων κοινωνικών συστημάτων προστασίας που μπορούν να παρέχουν επαρκή οφέλη για τη σταθεροποίηση των εισοδημάτων επιδεινώθηκε το οικονομικό άγχος των ήδη οικονομικά ευάλωτων νοικοκυριών, με κλιμακωτές επιπτώσεις στην υγεία.
  • Η ασύμμετρη ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας έχει αρχίσει να προκαλεί μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, από την άποψη της επίμονης αβεβαιότητας και αστάθειας, που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την ανάκαμψη. Η ανάκαμψη της αγοράς εργασίας είναι ταχύτερη στις χώρες με υψηλά εισοδήματα, μα είναι άνιση εντός των χωρών.
  • Η άνοδος των τιμών των εμπορευμάτων και των βασικών αγαθών, ενώ οι αγορές εργασίας παραμένουν ασταθείς, μειώνει σημαντικά τα διαθέσιμα εισοδήματα και επομένως προστίθεται στο κόστος της πανδημίας.
  • Το 2022, οι προβλέψεις της ΔΟΕ υποδηλώνουν ότι θα υπάρξει απώλεια ωρών εργασίας που ισοδυναμεί με 52 εκατ. θέσεις πλήρους απασχόλησης, λόγω των διαταραχών στην αγορά εργασίας που προκάλεσε η πανδημική κρίση.
  • Πολλοί από όσους εγκατέλειψαν το εργατικό δυναμικό δεν έχουν επιστρέψει, έτσι το επίπεδο της ανεργίας εξακολουθεί να υποτιμά τον αντίκτυπο της κρίσης επί της πλήρους απασχόλησης.
  • Οι δυσανάλογες επιπτώσεις της πανδημίας στην απασχόληση των γυναικών προβλέπεται να περιοριστούν σε παγκόσμιο επίπεδο τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, προβλέπεται ότι θα παραμείνει ένα σημαντικό χάσμα.
  • Η πανδημία έχει αρχίσει να προκαλεί οικονομικές αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν διαρθρωτικές, με μόνιμες επιπτώσεις στις αγορές εργασίας. Η συρροή διαφόρων μακροοικονομικών τάσεων δημιουργεί αβεβαιότητα σχετικά με το αν η μείωση σε ώρες εργασίας, απασχόληση και εργατικό δυναμικό είναι προσωρινή ή εάν η πανδημία επιταχύνει περισσότερο τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας εξόδους ή το μετασχηματισμό εξοικονόμησης εργασίας.
  • Πριν από την έναρξη της πανδημίας, η προσωρινή απασχόληση ως ποσοστό της συνολικής απασχόλησης αυξανόταν με την πάροδο του χρόνου, αν και όχι ομοιόμορφα σε τομείς και χώρες. Συγκεκριμένα, τα ποσοστά προσωρινής απασχόλησης είναι υψηλότερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (λίγο πάνω το ένα τρίτο της συνολικής απασχόλησης) σε σχέση με εκείνες υψηλού εισοδήματος (15 %). Όμως, η φύση της προσωρινής απασχόλησης ποικίλλει μεταξύ των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.
  • Οι προσωρινοί εργαζόμενοι υπέστησαν απώλειες θέσεων εργασίας στο υψηλότερο ποσοστό από τους μη προσωρινούς εργαζομένους στην αρχή της πανδημίας, αλλά έκτοτε οι περισσότερες οικονομίες έχουν σημειώσει άνοδο σε νέες προσωρινές θέσεις εργασίας.
  • Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Ρουμανία και Μεγάλη Βρετανία) έχουν κάνει χρήση κινήτρων απασχόλησης που στοχεύουν ειδικά σε νέους που αναζητούν εργασία.
  • Σε όλη την περίοδο ανάκαμψης, οι μακροοικονομικές πολιτικές θα πρέπει να υπερβαίνουν έναν κλασικό αντικυκλικό ρόλο, επιδιώκοντας απλώς την επιστροφή στα προ της κρίσης αποτελέσματα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι θεμελιώδεις ανισότητες μεταξύ χωρών και κλάδων.
  • Ο κοινωνικός διάλογος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διεθνή απάντηση απέναντι στην πανδημία, δεδομένου ότι πολλές πολιτικές και μέτρα για τον περιορισμό των απωλειών θέσεων εργασίας που προέκυψαν από τριμερείς συζητήσεις.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Ο αντίκτυπος της Πανδημίας στις επιχειρήσεις-Έκθεση 2021

Ο αντίκτυπος της Πανδημίας στις επιχειρήσεις-Έκθεση 2021

Η τελευταία έκθεση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ είναι ιδιαίτερα εκτενής, αναπτυσσόμενη σε 232 σελίδες, περιέχοντας 76 γραφήματα και 13 πίνακες με στοιχεία από πολλαπλές πηγές, και διαρθρώνεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια, επιχειρείται μια ικανοποιητικά αναλυτική και συστηματική αποτύπωση του ευρύτερου οικονομικού περιβάλλοντος, μέσω της αποτύπωσης -με βάση πάντοτε τα διαθέσιμα στοιχεία- της πορείας κρίσιμων οικονομικών μεγεθών. Το δεύτερο μέρος της Έκθεσης αποτελείται από δύο κεφάλαια, όπου στο πρώτο περιγράφεται το μικροοικονομικό περιβάλλον, ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο συστηματοποιούνται και συνοψίζονται τα ευρήματα των τακτικών Ερευνών Κλίματος του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, καθώς και έκτακτων ερευνών που διεξήγαγε κατά τη διάρκεια της Πανδημίας. Το τρίτο μέρος αποτελείται από πέντε άρθρα, στα οποία ολοκληρώνεται ο απολογισμός των ευρημάτων, σε τρία δε από αυτά περιέχονται και προτάσεις πολιτικής πάνω στην ενδυνάμωση του ρόλου των Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ) και στην επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας, οι οποίες παρουσιάζουν ειδικό ενδιαφέρον.


Κάποια πολύ σημαντικά ευρήματα σχετικά με την απασχόληση είναι τα εξής:

  • Ενώ κατά τα έτη 2018 και 2019 η πτώση της παραγωγικότητας είχε αποκλιμακωθεί, το 2020 σημειώθηκε νέα μείωση 4,13%, ανάλογη με τη μείωση του 2016, τη χρονιά των capital controls. Η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα το 2020 ήταν στο 69,7% του επιπέδου της ΕΕ, συνεχίζοντας την γενικότερη καθοδική τάση που ξεκίνησε το 2009, όταν ο δείκτης παραγωγικότητας ήταν 98,5 (ΕΕ=100). Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα παρουσιάζει τη δεύτερη χαμηλότερη παραγωγικότητα στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία, η οποία όμως σταθερά κερδίζει έδαφος.
  • Τα αποθέματα Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ) στην Ελλάδα το 2020 ανήλθαν στα 33,879 δισ. € έναντι 40,193 δισ. € το 2019. Ωστόσο, παρά την Πανδημία, βρίσκονται σε συνέχεια της ανοδικής τάσης που ξεκίνησε μετά το 2014, όταν τα αποθέματα ΑΞΕ είχαν κατέβει στα 22.119,3 δισ. €.
  • Παρατηρήθηκαν έντονα αποπληθωριστικά φαινόμενα, τα οποία ξεκίνησαν αμέσως μετά το πρώτο lockdown. Συγκεκριμένα, από τον Απρίλιο του 2020 ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο -1,4% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους και στη συνέχεια κλιμακώθηκε φτάνοντας στο -2,3% τον Δεκέμβριο. Ο μέσος πληθωρισμός το 2020 διαμορφώθηκε στο -1,2%. Αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοια επίπεδα αρνητικού πληθωρισμού συναντήσαμε μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου κορύφωσης της ύφεσης (2013-2015). Από το σύνολο των χωρών της ΕΕ, η Ελλάδα ήταν η χώρα που γνώρισε τον μεγαλύτερο αποπληθωρισμό. Μετά την άρση του lockdown του 2021 άρχισε να καταγράφεται από τον Μάιο του 2021 θετικός πληθωρισμός, ο οποίος τον Αύγουστο έφτασε στο 1,9%.
  • Κατά τη διάρκεια του αποπληθωρισμού του 2020, η μεγαλύτερη πτώση του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή καταγράφηκε στην ενέργεια. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, είχαμε και ανατιμήσεις στα προϊόντα διατροφής, για τα οποία ο πληθωρισμός κυμάνθηκε ανοδικά με κορύφωση τον Ιούλιο του 2020, όπου οι τιμές αυξήθηκαν κατά 3,15% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους. Οι πληθωριστικές τάσεις που παρατηρήθηκαν το 2ο τρίμηνο του 2021 οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις αυξήσεις των τιμών ενέργειας κατά 9,8% τον Απρίλιο και κατά 13,2% τον Μάιο του 2021, οι οποίες συμπαρέσυραν και τις τιμές των βιομηχανικών προϊόντων. Οι αυξήσεις αυτές οφείλονται μεν στη διεθνή αύξηση των τιμών των καυσίμων, αλλά και στην αναθεώρηση των εθνικών στόχων για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
  • Σε ένα σύνολο 1.419.855 επιχειρήσεων (ή 870.494 επιχειρήσεων, όσες είναι δηλαδή οι επιχειρήσεις εκτός εκείνων του πρωτογενούς τομέα, οι οποίες δεν εθίγησαν από τα μέτρα), 210.217 επιχειρήσεις (14,8% του συνόλου) τέθηκαν σε αναστολή λειτουργίας τον Μάρτιο του 2020 .
  • Από τα ευρήματα της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ συμπεραίνεται ότι το 55,6% των επιχειρήσεων που απασχολούν προσωπικό έκαναν χρήση του μέτρου της αναστολής των συμβάσεων εργασίας, το 13,3% αξιοποίησε το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ, το 4,3% αξιοποίησε κάποιο από τα προγράμματα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας του ΟΑΕΔ και το 3% έκανε χρήση του προγράμματος δημιουργίας 100.000 νέων θέσεων εργασίας.
  • Το 2021 η κινητικότητα προσλήψεων-απολύσεων αυξήθηκε σε σχέση με το 2020 αλλά ήταν χαμηλότερη σε σύγκριση με το 2019. Ωστόσο, το διάστημα Μαΐου-Σεπτεμβρίου 2021, όταν η οικονομία λειτούργησε υπό σχετικά κανονικές συνθήκες, η κινητικότητα επανήλθε στα προ πανδημίας επίπεδα. Σε σχέση με την ευελιξία, που μαζί με την έντονη κινητικότητα αποτελούν δυο από τα κύρια χαρακτηριστικά της ελληνικής αγοράς εργασίας, κατά τη διάρκεια της πανδημίας καταγράφηκε μείωση του ποσοστού των ευέλικτων μορφών εργασίας, κάτι που επεσήμανε και ο ΠΜΔΑΑΕ-ΚΜ, μέσα από την επεξεργασία στοιχείων του ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ.
  • Το 16,8% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων του δείγματος της έρευνας που απασχολούν προσωπικό αξιοποίησαν την τηλεργασία κατά τη διάρκεια της Πανδημίας. Οι επιχειρήσεις στον ευρύτερο τομέα των υπηρεσιών παρουσίασαν το υψηλότερο ποσοστό, όπως ήταν αναμενόμενο. Συγκεκριμένα, το σύνολο ή μέρος των εργαζομένων του 20,7% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων του τομέα των υπηρεσιών τηλεργάστηκε, έναντι του 14,9% των επιχειρήσεων της μεταποίησης και του 8% των εμπορικών επιχειρήσεων. Σε σχέση με το μέγεθος της επιχείρησης τα μεγαλύτερα ποσοστά παρουσίασαν οι επιχειρήσεις με 11 έως 49 εργαζόμενους (21,6%) και οι επιχειρήσεις με 6 έως 10 εργαζόμενους (19,2%) ενώ χαμηλότερο ποσοστό παρατηρήθηκε στις επιχειρήσεις με 1 έως 5 εργαζόμενους (13,1%). Από τα επιμέρους ευρήματα της έρευνας φαίνεται ότι οι νεότεροι σε ηλικία εργοδότες προσαρμόστηκαν γρηγορότερα στις νέες συνθήκες σε σχέση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Επίσης, το 16,7% των μικρών και πολύ μικρών εργοδοτών του δείγματος απάντησε ότι η παραγωγικότητα των εργαζομένων τους που τηλεργάστηκε αυξήθηκε, το 50% ότι δεν μεταβλήθηκε, ενώ το 32,2% απάντησε ότι μειώθηκε.
  • Μόνο το 14,8% των επιχειρήσεων του δείγματος της έρευνας δήλωσαν ότι διαθέτουν κάποιο σύστημα ηλεκτρονικών πωλήσεων (e-shop) ή συμμετοχής σε κάποια σχετική πλατφόρμα, σε ερώτηση πάνω στις ηλεκτρονικές πωλήσεις.
  • Οι θετικές προσδοκίες από την επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού φαίνεται να σχετίζονται στενά με το ύψος του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων. Όσο δηλαδή χαμηλότερος βρίσκεται ο κύκλος εργασιών, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό των επιχειρήσεων που θεωρεί ότι η επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού θα έχει αρνητικές συνέπειες. Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ με ετήσιο κύκλο εργασιών έως 50.000€ παρουσιάζουν σχεδόν διπλάσιο ποσοστό (33,1%) αρνητικών προσδοκιών σε σχέση με τις επιχειρήσεις που δηλώνουν κύκλο εργασιών πάνω από 500.000 € (17,1%). Επίσης, σχετικά με τις επιπτώσεις του ψηφιακού μετασχηματισμού στις θέσεις εργασίας φαίνεται ότι επικρατεί διάχυτη απαισιοδοξία, αφού περισσότεροι από 6 στους 10 επιχειρηματίες (63,9%) του δείγματος απάντησαν ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός θα μειώσει τις θέσεις εργασίας.
  • Ο συντελεστής ανισότητας, όπως μετριέται στη βάση των πεμπτημορίων εισοδήματος (ΕΛΣΤΑΤ, Eurostat), αυξήθηκε κατά την περίοδο της Πανδημίας. Ενώ το εισόδημα του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού, όπως δηλώθηκε το 2019 (αφορούσε εισόδημα που αποκτήθηκε το 2018), ήταν 5,1 φορές υψηλότερο από το εισόδημα του φτωχότερου 20%, το 2020 το αντίστοιχο εισόδημά ήταν 5,2 φορές μεγαλύτερο. Μετά το 2017 είχαμε μια συνεχή πτώση, η οποία όμως το 2020 ανακόπηκε και αντιστράφηκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρατηρούμενη αύξηση των ανισοτήτων συνέβη σε μία χρονιά αύξησης και του μέσου ισοδύναμου ατομικού διαθέσιμου εισοδήματος κατά 6,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, φθάνοντας τα 9.993 €. Επομένως, η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος (και του ΑΕΠ το ίδιο έτος κατά 1,9%) δεν απέτρεψε την όξυνση των ανισοτήτων.

Μπορείτε να βρείτε αυτή την ιδιαίτερα ενημερωτική έκθεση εδώ

Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση-Ενδιάμεση Έκθεση 5

Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση-Ενδιάμεση Έκθεση 5

Δόθηκε στη Δημοσιότητα η Ενδιάμεση Έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για το 2021. Το κείμενο των 83 σελίδων αναπτύσσεται σε 5 κεφάλαια, με τη συνδρομή 49 διαγραμμάτων. Μετά την εισαγωγή, αποτυπώνονται σε δύο κεφάλαια οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές εξελίξεις. Ακολούθως παρουσιάζεται η επίπτωση της ακρίβειας στο βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών, ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο καταγράφεται η κατάσταση στην αγορά εργασίας.

Κάποια από τα κυριότερα συμπεράσματα της Έκθεσης είναι τα εξής:

  • Δύο είναι οι σημαντικές προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας για το 2022. Εάν και κατά πόσο η οικονομική δραστηριότητα μπορεί να επιστρέψει στο επίπεδο του 2019, και εάν η ανάκαμψη αυτή θα είναι βιώσιμη.
  • Οι επενδύσεις το β’ τρίμηνο του 2021 είναι υψηλότερες τόσο σε σχέση με το ίδιο τρίμηνο του 2020 όσο και του 2019. Η κατανάλωση δεν έχει ακόμα ανακάμψει στο επίπεδο του 2019, ενώ οι επενδύσεις φαίνεται ότι δεν επηρεάστηκαν από την πανδημική κρίση.
  • Παρόλο που η πανδημική κρίση επηρέασε περισσότερο την παραγωγή στην Ευρωζώνη από ό,τι στην Ελλάδα, το β’ τρίμηνο του 2021 ο δείκτης παραγωγής κεφαλαιουχικών προϊόντων στην Ελλάδα ήταν χαμηλότερος από το επίπεδο του α’ τριμήνου του 2009 κατά περίπου 44% , ενώ στον μέσο όρο της Ευρωζώνης υψηλότερος κατά 24% για το ίδιο διάστημα
  • Μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Αυγούστου 2021 οι καθαρές ροές χρηματοδότησης των μη χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά περίπου 8 δισ. €. Οι κλάδοι με τον υψηλότερο δανεισμό ήταν του εμπορίου (1,72 δισ. €), του τουρισμού (1,34 δισ. €) και της μεταποίησης (1,27 δισ. €).
  • Σε πιο δεινή χρηματοοικονομική θέση βρίσκονται οι μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, καθώς και οι ατομικές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, των οποίων τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν μεταξύ δ’ τριμήνου του 2020 και α’ τριμήνου του 2021 κατά περίπου 500 εκατ. € και 200 εκατ. € αντίστοιχα. Αντιθέτως, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων συνέχισαν να μειώνονται.
  • Ο ελληνικός επιχειρηματικός τομέας το α’ εξάμηνο του 2021 εμφάνιζε υψηλότερη κερδοφορία τόσο σε σχέση με το 2020 όσο και με το 2019. Συγκεκριμένα, το α’ τρίμηνο του 2021 το περιθώριο κέρδους ήταν υψηλότερο του αντίστοιχου τριμήνου του 2019 κατά 2%, ενώ το β’ τρίμηνο η αύξηση του περιθωρίου κέρδους έναντι του 2019 ήταν 9%.
  • Τον Σεπτέμβριο του 2021 ο αριθμός των απασχολουμένων διαμορφώθηκε στα 4.081,8 χιλ. άτομα (+140,9 χιλ. άτομα έναντι του Σεπτεμβρίου του 2020), των ανέργων στα 609,5 χιλ. άτομα (-169,3 χιλ. άτομα έναντι του Σεπτεμβρίου του 2020) και των μη ενεργών στα 3.164,4 (-4,1 χιλ. άτομα έναντι του Σεπτεμβρίου του 2020). Έχοντας λοιπόν καταγράψει υψηλό έτους τον Απρίλιο του 2021 (17,3%), το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 στο 13%.
  • Ενώ κατά το β’ τρίμηνο του 2020 η διαφορά βρισκόταν στο 9,6% (το ποσοστό υποαπασχόλησης για τους άνδρες ήταν 20,6%, ενώ για τις γυναίκες 30,2%), το γ’ τρίμηνο του 2020 η απόκλιση αυξήθηκε στο 11,3% και το β’ τρίμηνο του 2021 ακόμη περισσότερο, στο 11,8%. Αντίθετη εικόνα εμφανίζεται στην Ευρωζώνη, όπου η διαφορά στα ποσοστά υποαπασχόλησης μεταξύ γυναικών και ανδρών παρέμεινε κατά τη διάρκεια της Πανδημίας σταθερή (γύρω στο 5%).
  • Το β’ τρίμηνο του 2021 το ποσοστό απασχόλησης των ανδρών στην Ελλάδα ήταν 66% (έναντι 72,5% την ίδια περίοδο στην Ευρωζώνη και 64,6% το β ́ τρίμηνο του 2020 στην Ελλάδα), ενώ των γυναικών μόλις 48,2% (συγκριτικά με 63,1% την ίδια στιγμή στη ζώνη του ευρώ και 47,1% το β ́ τρίμηνο του 2020 στη χώρα μας).
  • Η συνολική μείωση της απασχόλησης κατά 62,2 χιλ. μεταξύ του β’ τριμήνου του 2019 και του β ́ τριμήνου του 2021 στις ηλικίες 15-64 ετών οφείλεται αποκλειστικά στις απώλειες που καταγράφονται στα πιο νεαρά και δυναμικά τμήματα του εργατικού δυναμικού. Αντίθετα, αύξηση της απασχόλησης την ίδια περίοδο εμφάνισαν οι ηλικιακές ομάδες 50-64 ετών.
  • Συγκριτικά με το 2009 ο αριθμός των απασχολουμένων το 2020 παρέμενε μικρότερος στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας κατά 103,4 χιλ. άτομα.
  • Η μείωση του συνολικού αριθμού των απασχολουμένων το 2020 αφορούσε κυρίως άτομα χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, με την απασχόληση μεταξύ των αποφοίτων προσχολικής, πρωτοβάθμιας και κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να υποχωρεί πανελληνίως έναντι του 2019 κατά 67,9 χιλ. άτομα. Αύξηση της απασχόλησης παρατηρήθηκε αντίθετα στους αποφοίτους ανώτερης δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας μη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και στους αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης , με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας να καταγράφει σχετική αύξηση 8 χιλ. ατόμων.
  • Όσον αφορά τις γυναίκες, η μείωση της απασχόλησης στην Κεντρική Μακεδονία φτάνει τα 6 χιλ. άτομα κατά τη διάρκεια της Πανδημίας.
  • Σημαντική υποχώρηση της μερικής απασχόλησης σημειώθηκε στην Κεντρική Μακεδονία (-6,1 χιλ. άτομα) την ίδια περίοδο.
  • Παρά την Πανδημία, σε δέκα από τις δεκατρείς συνολικά περιφέρειες της χώρας το ποσοστό των ατόμων που αντιμετώπιζε πέρυσι κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού μειώθηκε.
  • Το άνοιγμα της αγοράς πετρελαίου θέρμανσης τον Οκτώβριο ακολουθήθηκε από μια σχεδόν κατακόρυφη αύξηση της τιμής του (+17%) σε μηνιαία βάση και του 26,3% σε ετήσια. Τον Οκτώβριο του 2021 ο δείκτης τιμής φυσικού αερίου αυξήθηκε 46% σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2020 και 21,3% σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2021. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η αύξηση στον δείκτη της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος. Ενώ στο διάστημα Δεκέμβριος 2019-Σεπτέμβριος 2019 ο δείκτης τιμής ήταν σχεδόν απόλυτα σταθερός, τον Οκτώβριο του 2021 αυξήθηκε 18% έναντι του Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου.
  • Το κύμα ακρίβειας αναμένεται να διαβρώσει περαιτέρω την ήδη χαμηλή αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού. Με βάση τη μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών το 2020 και τον μέσο όρο των ετήσιων αυξήσεων των τιμών στο διάστημα Ιούλιος-Οκτώβριος 2021, η αύξηση των τιμών στα τρόφιμα και στα μη αλκοολούχα ποτά εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε μείωση της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού κατά 1,3% . Τα έξοδα στέγασης, στα οποία περιλαμβάνεται η δαπάνη για ηλεκτρική ενέργεια, πετρέλαιο θέρμανσης και φυσικό αέριο, αναμένεται να διαβρώσει την αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού επιπλέον κατά 2%, ενώ η αύξηση της τιμής της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της αγοραστικής δύναμης κατά 1,9%. Αθροιστικά, ο κατώτατος μισθός στο διάστημα Ιούλιος-Οκτώβριος 2021 έχασε το 5,1% της αγοραστικής του δύναμης ως συνέπεια της αύξησης των τιμών σε αυτές μόνο τις κατηγορίες προϊόντων.


Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Μετάβαση στο περιεχόμενο