20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

20 τάσεις στον κόσμο της απασχόλησης του 2022

Οι αναδυόμενες τάσεις που οδηγούν στον μετασχηματισμό είναι το επίκεντρο της τελευταίας έκθεσης του ομίλου της ManpowerGroup που εξετάζει το παγκόσμιο τοπίο της απασχόλησης του 2022. Η έκθεση (πηγή: 2021 Edelman Trust Barometer: The Belief Driven Employee) προσδιορίζει τις 20 κορυφαίες τάσεις που θα διαμορφώσουν τον κόσμο της εργασίας κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους και έπειτα.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι εργαζόμενοι ζητούν από τους εργοδότες τους να προσφέρουν περισσότερα. Ζητούν να δοθεί προτεραιότητα στην ψυχική τους υγεία και ευημερία, ενώ αναζητούν επίσης επαγγελματικό στόχο, ευελιξία, ανταγωνιστικές αμοιβές, καλές συνθήκες εργασίας και ανάπτυξη δεξιοτήτων. Επιπλέον, πολλοί περιμένουν ισχυρότερη στάση από τους εργοδότες τους και σε κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, με σχεδόν τους μισούς εργαζομένους να λένε ότι θα μετακινηθούν σε έναν οργανισμό για να πετύχουν καλύτερη ευημερία. Εάν ένας εργοδότης δεν ικανοποιεί αυτές τι επιθυμίες των εργαζομένων, διατρέχει τον κίνδυνο να τους χάσει, καθώς θα αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Το 70% των εργοδοτών αναφέρει ότι δε μπορεί να προσλάβει άτομα με τις δεξιότητες που χρειάζεται. Οι δημογραφικές αλλαγές συμπεριλαμβανομένων της συρρίκνωσης των ποσοστών γεννήσεων, της μειωμένης διασυνοριακής κινητικότητας και της αύξησης όσων επιλέγουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από το αναμενόμενο, έχουν σαν αποτέλεσμα τα ταλέντα να γίνονται ολοένα και πιο σπάνια.

Περισσότερο από το 80% των οργανισμών που ερωτήθηκαν επιτάχυνε τις επενδύσεις τους στην ψηφιοποίηση ως αποτέλεσμα της πανδημίας, με αποτέλεσμα πλέον κάθε εταιρεία να καθίσταται εταιρεία τεχνολογίας. Με αυτήν την τεχνολογική μετατόπιση, καταγράφεται νέα επείγουσα ανάγκη για τους οργανισμούς να αναβαθμίσουν τους εργαζομένους τους, ώστε να μπορούν να μεταφράζουν δεδομένα σε πληροφορίες, να λαμβάνουν αποφάσεις βάσει δεδομένων και να συνδυάζουν με τον καλύτερο τρόπο την ανθρώπινη και μηχανική νοημοσύνη για τη δημιουργία νέας αξίας.

Η πανδημία αποκάλυψε πολλές σκληρές αλήθειες για τις εταιρείες που εξαρτώνταν υπερβολικά από άλλες για την ομαλή λειτουργία τους. Στην πραγματικότητα, το 83% των οργανισμών πιστεύει ότι χρειάζονται μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία για να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά την αλλαγή. Ως αποτέλεσμα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο δραστηριοποιούνται και αναζητούν ευέλικτα μοντέλα λειτουργίας, ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, περισσότερο «πράσινες» επιλογές και κατάλληλους συνεργάτες ως απάντηση στον έντονο ανταγωνισμό και την αβεβαιότητα.

Παρόλο που οι καταγραφόμενες 20 τάσεις δεν είναι καινούριες, αντιπροσωπεύουν το σημείο καμπής όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να εξελιχθούν και να προσαρμοστούν προκειμένου να λειτουργήσουν σε αυτή τη νέα εποχή. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς και κανένας οργανισμός δεν έχει ανοσία στις επερχόμενες αλλαγές.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

World Employment and Social Outlook-Trends 2022

Στις 17 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε η τελευταία έκθεση της ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας-ΔΟΕ), η οποία αφορά κυρίως τις παγκόσμιες τάσεις της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας. Η έκθεση των 128 σελίδων αναπτύσσεται σε τρία διεξοδικά κεφάλαια, με το τελευταίο να εστιάζει ειδικά στις συνέπειες της πανδημικής κρίσης. Τα ευρήματα ταξινομούνται σε ευρείες γεωγραφικές περιοχές, συνεπώς τα παρεχόμενα στοιχεία για την ελληνική πραγματικότητα είθισται να είναι πενιχρά στις εκθέσεις της Οργάνωσης, που όμως καταγράφουν με μεγάλη επιτυχία τις παγκόσμιες τάσεις.

Μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

  • Η πανδημία COVID-19 κυριάρχησε στην παγκόσμια οικονομία για δεύτερη χρονιά το 2021, αποτρέποντας μία πλήρη και ισορροπημένη ανάκαμψη των αγορών εργασίας.
  • Οι προοπτικές της παγκόσμιας αγοράς εργασίας έχουν επιδεινωθεί μετά τις τελευταίες προβλέψεις της ΔΟΕ. Η επιστροφή στις προ της πανδημίας επιδόσεις της αγοράς εργασίας είναι πιθανό να παραμείνει άπιαστη για μεγάλο μέρος του κόσμου τα επόμενα χρόνια, πράγμα που θα επιβραδύνει την αύξηση της απασχόλησης και των ωρών εργασίας.
  • Τα μοτίβα ανάκαμψης ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ περιοχών, χωρών και κλάδων. Συνολικά, οι βασικοί δείκτες της αγοράς εργασίας σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές – Αφρική, Αμερική, Αραβικά κράτη, Ασία και Ειρηνικό, και Ευρώπη και Κεντρική Ασία – δεν έχουν ακόμη επιστρέψει στα προ πανδημίας επίπεδα.
  • Υποκείμενες διαρθρωτικές ελλείψεις και ανισότητες ενισχύουν και παρατείνουν τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης. Αναπτυσσόμενες οικονομίες που βασίζονται στις εξαγωγές αγαθών έντασης εργασίας έχουν αγωνιστεί ιδιαίτερα να προσαρμοστούν στην ασταθή ζήτηση που προκύπτει από την πανδημία.
  • Οι απώλειες θέσεων εργασίας και μειώσεις στις ώρες απασχόλησης οδήγησαν σε μειωμένα εισοδήματα. Ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, ελλείψει ολοκληρωμένων κοινωνικών συστημάτων προστασίας που μπορούν να παρέχουν επαρκή οφέλη για τη σταθεροποίηση των εισοδημάτων επιδεινώθηκε το οικονομικό άγχος των ήδη οικονομικά ευάλωτων νοικοκυριών, με κλιμακωτές επιπτώσεις στην υγεία.
  • Η ασύμμετρη ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας έχει αρχίσει να προκαλεί μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, από την άποψη της επίμονης αβεβαιότητας και αστάθειας, που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την ανάκαμψη. Η ανάκαμψη της αγοράς εργασίας είναι ταχύτερη στις χώρες με υψηλά εισοδήματα, μα είναι άνιση εντός των χωρών.
  • Η άνοδος των τιμών των εμπορευμάτων και των βασικών αγαθών, ενώ οι αγορές εργασίας παραμένουν ασταθείς, μειώνει σημαντικά τα διαθέσιμα εισοδήματα και επομένως προστίθεται στο κόστος της πανδημίας.
  • Το 2022, οι προβλέψεις της ΔΟΕ υποδηλώνουν ότι θα υπάρξει απώλεια ωρών εργασίας που ισοδυναμεί με 52 εκατ. θέσεις πλήρους απασχόλησης, λόγω των διαταραχών στην αγορά εργασίας που προκάλεσε η πανδημική κρίση.
  • Πολλοί από όσους εγκατέλειψαν το εργατικό δυναμικό δεν έχουν επιστρέψει, έτσι το επίπεδο της ανεργίας εξακολουθεί να υποτιμά τον αντίκτυπο της κρίσης επί της πλήρους απασχόλησης.
  • Οι δυσανάλογες επιπτώσεις της πανδημίας στην απασχόληση των γυναικών προβλέπεται να περιοριστούν σε παγκόσμιο επίπεδο τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, προβλέπεται ότι θα παραμείνει ένα σημαντικό χάσμα.
  • Η πανδημία έχει αρχίσει να προκαλεί οικονομικές αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν διαρθρωτικές, με μόνιμες επιπτώσεις στις αγορές εργασίας. Η συρροή διαφόρων μακροοικονομικών τάσεων δημιουργεί αβεβαιότητα σχετικά με το αν η μείωση σε ώρες εργασίας, απασχόληση και εργατικό δυναμικό είναι προσωρινή ή εάν η πανδημία επιταχύνει περισσότερο τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας εξόδους ή το μετασχηματισμό εξοικονόμησης εργασίας.
  • Πριν από την έναρξη της πανδημίας, η προσωρινή απασχόληση ως ποσοστό της συνολικής απασχόλησης αυξανόταν με την πάροδο του χρόνου, αν και όχι ομοιόμορφα σε τομείς και χώρες. Συγκεκριμένα, τα ποσοστά προσωρινής απασχόλησης είναι υψηλότερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (λίγο πάνω το ένα τρίτο της συνολικής απασχόλησης) σε σχέση με εκείνες υψηλού εισοδήματος (15 %). Όμως, η φύση της προσωρινής απασχόλησης ποικίλλει μεταξύ των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.
  • Οι προσωρινοί εργαζόμενοι υπέστησαν απώλειες θέσεων εργασίας στο υψηλότερο ποσοστό από τους μη προσωρινούς εργαζομένους στην αρχή της πανδημίας, αλλά έκτοτε οι περισσότερες οικονομίες έχουν σημειώσει άνοδο σε νέες προσωρινές θέσεις εργασίας.
  • Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Ρουμανία και Μεγάλη Βρετανία) έχουν κάνει χρήση κινήτρων απασχόλησης που στοχεύουν ειδικά σε νέους που αναζητούν εργασία.
  • Σε όλη την περίοδο ανάκαμψης, οι μακροοικονομικές πολιτικές θα πρέπει να υπερβαίνουν έναν κλασικό αντικυκλικό ρόλο, επιδιώκοντας απλώς την επιστροφή στα προ της κρίσης αποτελέσματα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι θεμελιώδεις ανισότητες μεταξύ χωρών και κλάδων.
  • Ο κοινωνικός διάλογος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διεθνή απάντηση απέναντι στην πανδημία, δεδομένου ότι πολλές πολιτικές και μέτρα για τον περιορισμό των απωλειών θέσεων εργασίας που προέκυψαν από τριμερείς συζητήσεις.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Π2. 2η Ετήσια Έρευνα Πεδίου ΕΙΕΑΔ

Π2. 2η Ετήσια Έρευνα Πεδίου ΕΙΕΑΔ

Το παρόν Παραδοτέο Π.2- «2η Ετήσια Έρευνα Πεδίου του ΕΙΕΑΔ» αποτελεί τη δεύτερη μιας σειράς τεσσάρων ερευνών πεδίου, που θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2023. Η έρευνα αυτή διεξάγεται αποσκοπεί στη συλλογή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων, με στόχο τη διερεύνηση κρίσιμων στοιχείων της αγοράς εργασίας στην Περιφέρεια και την καταγραφή τάσεων, αναντιστοιχιών και προκλήσεων στον χώρο της απασχόλησης.

Βάσει των συλλεγμένων ποσοτικών και ποιοτικών στοιχείων από τον ΠΜΔΑΑΕ, η ΠΚΜ συνδράμει στην αποστολή του εθνικού Μηχανισμού Διάγνωσης Αναγκών Αγοράς Εργασίας (υπό το ΕΙΕΑΔ), σχεδιάζει τοπικές πολιτικές τόνωσης της απασχόλησης, ενημερώνει τους πολίτες για τις τάσεις στην εργασίας και στις δεξιότητες, και συντελεί με μεγαλύτερη ευχέρεια στον σχεδιασμό της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ), πάλι σε τοπικό επίπεδο, μέσω των δύο ΣΣΠΑΕ της Περιφέρειας.

Τα ευρήματα της έρευνας αναπτύσσονται σε τέσσερα κεφάλαια και τέσσερα παραρτήματα, και εξήχθησαν μέσα από συνεντεύξεις σε σταθμισμένο δείγμα επιχειρήσεων όλων των Περιφερειακών Ενοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας, με εστίαση σε επτά βασικούς κλάδους οικονομικής δραστηριότητας. Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ.

Δυναμικά Επαγγέλματα: Εκπαίδευση και κατάρτιση για τονπαραγωγικό μετασχηματισμό, Οικονομία & Επιχειρήσεις – Special Report: Το μέλλον της Εργασίας

Δυναμικά Επαγγέλματα: Εκπαίδευση και κατάρτιση για τον παραγωγικό μετασχηματισμό, Οικονομία & Επιχειρήσεις – Special Report: Το μέλλον της Εργασίας

Η Έκθεση αυτή διερευνά τον δυναμισμό των επαγγελμάτων της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ), που συνιστούν μεσαίου επιπέδου επαγγέλματα, στους παραγωγικούς κυρίως κλάδους της οικονομίας και διενεργήθηκε στο πλαίσιο της συμμετοχής του ΣΕΒ στα Περιφερειακά Συμβούλια Σύνδεσης με την Παραγωγή και την Αγορά Εργασίας (ΣΣΠΑΕ). Σύμφωνα με αυτή:

  • Μεταξύ των ετών 2013 και 2019 σημειώθηκε αξιόλογη αύξηση της απασχόλησης κατά 18,4% συνολικά στους κρίσιμους παραγωγικούς κλάδους Μεταποίηση, Logistics, Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών – ΤΠΕ, Εξόρυξη και Ενέργεια, έναντι 11,3% στο σύνολο της οικονομίας.
  • Από το 2013 έως το 2019, οι Περιφέρειες με ποσοστό απασχόλησης στους κρίσιμους παραγωγικούς κλάδους υψηλότερο από 20% αυξήθηκαν από δύο σε τέσσερις και είναι κατά σειρά η Στερεά Ελλάδα, η Δυτική Μακεδονία, η Κεντρική Μακεδονία και η Αττική.
  • Η απασχόληση στον κλάδο των Logistics αυξήθηκε με διψήφια ποσοστά σε 9 από τις 13 Περιφέρειες της χώρας.
  • Κατά το 2019, το 68% των εργαζομένων στους κρίσιμους παραγωγικούς κλάδους απασχολούνταν σε επαγγέλματα ΕΕΚ, όταν για το σύνολο της οικονομίας, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 37%. Μεταξύ των επαγγελμάτων ΕΕΚ, πολυπληθέστερες κατηγορίες είναι οι “Χειριστές” με 27%, οι “Τεχνίτες” με 21% και τα “Επαγγέλματα Διοίκησης και Οικονομίας” με 20%, που εξελίσσονται σε βασικούς πυλώνες ενίσχυσης της απασχόλησης.
  • Στην κατηγορία “Χειριστές”, αξιόλογη αύξηση απασχόλησης καταγράφεται στους “Χειριστές σταθερών βιομηχανικών εγκαταστάσεων” και στους “Οδηγούς μέσων μεταφοράς και κινητού εξοπλισμού”, ενώ στην κατηγορία “Τεχνίτες”, οι “Ηλεκτρολόγοι και Ηλεκτρονικοί” κατέγραψαν την υψηλότερη αύξηση απασχόλησης.
  • Οι σχετικοί μισθοί των περισσοτέρων δυναμικών επαγγελμάτων των κρίσιμων παραγωγικών κλάδων, όπως “Ηλεκτρολόγων και ηλεκτρονικών”, “Τεχνικών του τομέα της πληροφόρησης και επικοινωνίας”, “Υπάλληλων γενικών καθηκόντων και χειριστών μηχανών με πληκτρολόγιο” κ.α. είναι υψηλότεροι από τον μέσο μισθό της οικονομίας, γεγονός που συνιστά ένδειξη υπερβάλλουσας ζήτησης για ανθρώπινο δυναμικό στα εν λόγω επαγγέλματα.

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Πρακτική άσκηση φοιτητών χρηματοδοτούμενη από τις επιχειρήσεις: μια εναλλακτική πηγή ενίσχυσης του θεσμού, Οικονομία & Επιχειρήσεις – Flash Report: Τομέλλον της Εργασίας, Τεύχος 33.

Πρακτική άσκηση φοιτητών χρηματοδοτούμενη από τις επιχειρήσεις: μια εναλλακτική πηγή ενίσχυσης του θεσμού, Οικονομία & Επιχειρήσεις – Flash Report: Το μέλλον της Εργασίας, Τεύχος 33

Μια πολύ σημαντική συνοπτική Έκθεση σχετικά με την ενίσχυση του θεσμού της χρηματοδοτούμενης από τις επιχειρήσεις πρακτικής άσκησης φοιτητών εξέδωσε τον Σεπτέμβριο, ο Τομέας Απασχόλησης και Αγοράς Εργασίας του ΣΕΒ.

Στην έκθεση αυτή παρουσιάζονται αναλυτικά τρία παραδείγματα συγχρηματοδοτούμενων (από ΕΣΠΑ και επιχειρήσεις) προγραμμάτων που ήδη εφαρμόζονται από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ), το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και συγκρίνονται οι προϋποθέσεις συμμετοχής και οι μέθοδοι επιλογής των φοιτητών, οι τρόποι συμμετοχής των φορέων υποδοχής, η χρηματοδότηση και οι διαδικασίες υλοποίησης των προγραμμάτων.


Η έκθεση καταλήγει με τη δέσμευση του ΣΕΒ να προωθήσει το θεσμό στον επιχειρηματικό κόσμο, σε συνεργασία με τα ΑΕΙ της Χώρας.


Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έκθεση εδώ

Π.32 2Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΩΝ

Το σήμερα και το αύριο της απασχόλησης των γυναικών μετά την Πανδημία και πριν το νέο εθνικό παραγωγικό πρότυπο

Π.32 2η Ετήσια Έρευνα Δευτερογενών Στοιχείων και Επεξεργασία Αυτών

Η έκθεση «Το σήμερα και το αύριο της απασχόλησης των γυναικών, μετά την Πανδημία και πριν το νέο εθνικό παραγωγικό πρότυπο» (Παραδοτέο 32, του έργου Παροχή Υπηρεσιών Επιστημονικής, Ερευνητικής και Διοικητικής-Τεχνικής Υποστήριξης του «Περιφερειακού Μηχανισμού Διάγνωσης των Αναγκών της Αγοράς Εργασίας» της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας) αποσκοπεί στην καταγραφή της ισχύουσας κατάστασης για τις γυναίκες απέναντι στην απασχόληση, στις έμφυλες διακρίσεις και στην γονεϊκότητα, υπό το πρίσμα της

Πανδημίας μα και του δημογραφικού προβλήματος της Ελλάδας. Για τη σύνταξή της τα στελέχη του ΠΜΔΑΑΕ-ΚΜ αξιοποίησαν στοιχεία από διεθνείς (CEDEFOP, EIGE, EU Commission, EU Foundation, OECD, WEF & ILO) και εθνικές πηγές (ΕΙΕΑΔ, ΕΛΣΤΑΤ, ΟΑΕΔ, ΕΚΚΕ, ΙΝΕ ΓΣΕΕ, ΜΔΑΑΕ-ΠΚΜ). Εκτός από την παράθεση διεθνών και εθνικών ευρημάτων, η έκθεση επιχειρεί να εστιάσει στις ιδιαίτερες συνθήκες της Κεντρικής Μακεδονίας, περιλαμβάνοντας και συγκεκριμένες συστάσεις πολιτικής.

Το κείμενο αναπτύσσεται σε οκτώ κεφάλαια, και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Π.1 1η Ετήσια Έρευνα Πεδίου ΕΙΕΑΔ

Π1. 1η Ετήσια Έρευνα Πεδίου ΕΙΕΑΔ

Το παρόν Παραδοτέο Π.1- «1η Ετήσια Έρευνα Πεδίου του ΕΙΕΑΔ» αποτελεί την πρώτη μιας σειράς τεσσάρων ερευνών πεδίου, που θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2023. Η έρευνα αυτή διεξάγεται σε ετήσια βάση και αποσκοπεί στη συλλογή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων, με στόχο τη διερεύνηση κρίσιμων στοιχείων της αγοράς εργασίας στην Περιφέρεια και την καταγραφή τάσεων, αναντιστοιχιών και προκλήσεων στον χώρο της απασχόλησης.

Βάσει των συλλεγόμενων στοιχείων από τον ΠΜΔΑΑΕ, η ΠΚΜ συνδράμει στην αποστολή του εθνικού Μηχανισμού Διάγνωσης Αναγκών Αγοράς Εργασίας (υπό το ΕΙΕΑΔ), σχεδιάζει τοπικές πολιτικές τόνωσης της απασχόλησης, ενημερώνει τους πολίτες για τις τάσεις στην εργασίας και στις δεξιότητες, και μελλοντικά θα εκπονεί με μεγαλύτερη ευχέρεια τον σχεδιασμό της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ), πάλι σε τοπικό επίπεδο.

Τα ευρήματα της έρευνας αναπτύσσονται σε τέσσερα κεφάλαια και εξήχθησαν μέσα από συνεντεύξεις σε σταθμισμένο δείγμα επιχειρήσεων όλων των Περιφερειακών Ενοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας. Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ.

Π31 1η ΕΤΗΣΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΩΝ Συνοπτική παρουσίαση

Π31: 1η Ετήσια έρευνα δευτερογενών στοιχείων και επεξεργασία αυτών

Συνοπτική παρουσίαση

Στο πλαίσιο της αποστολής του, ο ΜΔΑΑΕ-ΠΚΜ διεξάγει έρευνες δευτερογενών στοιχείων. Τα στοιχεία αυτά συλλέγονται από αξιόπιστες διεθνείς και εθνικές πηγές (ενδεικτικά ΕΛΣΤΑΤ, ΟΑΕΔ, ΙΜΕ ΓΣΒΕΕ, ΙΝΕ ΓΣΕΕ, Eurostat, CEDEFOP, ILO κοκ), αφορούν δε συγκεκριμένα πεδία σχετικά με την απασχόληση. Η 1η Ετήσια Έρευνα Δευτερογενών Πηγών εστιάζει στις δεξιότητες -βασικές και επαγγελματικές- όπως και σε δυνητικές πολιτικές επαύξησης τους και συσχέτισης τους με την πραγματική οικονομία της χώρας, μα και -ειδικότερα- της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Για διευκόλυνση των πολιτών, των επιχειρήσεων και των φορέων της Περιφέρειας, που θα ήθελαν να μελετήσουν τα στοιχεία της εν λόγω έρευνας και να αξιολογήσουν τα συμπεράσματά της, αυτή έχει επίσης υποβληθεί σε συνοπτική μορφή, την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ.

Θεωρητικές και πρακτικές διαστάσεις της βασισμένης στην εργασία μάθησης

Θεωρητικές και πρακτικές διαστάσεις της βασισμένης στην εργασία μάθησης

Πηγή/Περίοδος δημοσίευσης: Παρασκευάς Λιντζέρης για το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ / Ιανουάριος 2020

Είναι γνωστό πως η βασισμένη στην εργασία μάθηση και η μάθηση στο χώρο εργασίας (μαθητεία) έχουν σχετικά πρόσφατα ενταχθεί στο δημόσιο διάλογο πάνω στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, παρά το γεγονός πως η εμπειρική εκπαίδευση στα τεχνικά (χειρωνακτικά) επαγγέλματα αποτελούσε σχεδόν τον κανόνα στη χώρα μας ως τη δεκαετία του ΄80 (σημειωτέον ότι κάποιες ειδικότητες -πχ χειριστές περονοφόρων- εξακολουθούν να απονέμονται με παρόμοιο τρόπο). Οι δημόσιες εκπαιδευτικές δομές, όπως και εκείνες του ιδιωτικού τομέα -ιδίως στο επίπεδο της ανώτερης δευτεροβάθμιας (Επαγγελματικό Λύκειο) και της μεταδευτεροβάθμιας (έτος Μαθητείας ΕΠΑΛ, ΙΕΚ) εκπαίδευσης ή της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης (Κέντρα Διά Βίου Μάθησης, ΕΠΑΣ)- σήμερα τείνουν να αναπροσαρμόζουν το πρόγραμμά τους, ώστε να ενσωματώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό τέτοιες «παραδοσιακές» πρακτικές.


Οι μορφές επαγγελματικά προσανατολισμένης μάθησης που περιλαμβάνουν μια περίοδοo εκμάθησης σε περιβάλλον εργασίας ή σε εργαστήριο πρακτικής άσκησης, πέρα από τη διδασκαλία σε οργανωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον, θεωρείται ότι εξασφαλίζουν κατάλληλο μαθησιακό πλαίσιο για την αποτελεσματική απόκτηση επαγγελματικών δεξιοτήτων. Θεωρείται επίσης ότι προετοιμάζουν καλύτερα τα άτομα που σπουδάζουν για μια συντομότερη και πιο ήπια μετάβαση προς την αγορά εργασίας, αφού μυούν τα εκπαιδευόμενα άτομα στο «πνεύμα της αγοράς εργασίας», δηλαδή στην αίσθηση των αναγκών, των περιεχομένων και των ιδιαιτεροτήτων των πραγματικών χώρων απασχόλησης. Ωστόσο, η έρευνα εξηγεί πειστικά οτι το παρεχόμενο μαθησιακό υπόβαθρο είναι τελικά ρηχό, και άρα μακροπρόθεσμα ανεπαρκές.


Πάντως, ανεξαρτήτως εάν η τωρινή τάση υπέρ της μάθησης στην εργασία αξιολογείται ως χρήσιμη και επιθυμητή, υφίσταται διαχρονικά με διάφορες μορφές, όπως προαναφέραμε. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης μάθησης δεν συντελείται σε τυπικά πλαίσια, όπως τα σχολεία και τα σεμινάρια κατάρτισης, αλλά στο πλαίσιο της καθημερινής εμπειρίας.

Παράλληλα, οι επαγγελματικές σταδιοδρομίες είναι πλέον λιγότερο προκαθορισμένες σε σχέση με τα πρότυπα του χθες, η εμπειρία και τα soft skills καθίστανται όλο και πολυτιμότερα, και φυσικά η Δια Βίου Μάθηση δε μπορεί να καλύψει κάθε ανάγκη εργαζομένων και επιχειρήσεων.


Η μελέτη του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ εστιάζει σε πραγματικά και θεωρητικά ζητήματα του θέματος, όπως τις βασικές μορφές μαθητείας σε Ευρώπη και Ελλάδα, τα αίτια που η μάθηση βάσει εργασίας αποτελεί ζητούμενο της σύγχρονης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, το πλαίσιο εφαρμογής της μάθησης στον ελληνικό χώρο εργασίας, ορισμένα προαπαιτούμενα ώστε να προσφέρεται ορθή μάθηση στο χώρο εργασίας, τις διαπιστωμένες δυσχέρειες γενικότερης αξιοποίησης αυτού του μαθησιακού εργαλείου, και τέλος τους κυριότερους συντελεστές αποδοτικότητας του συγκεκριμένου είδους εκπαίδευσης.

Μπορείτε να βρείτε την πλήρη έρευνα εδώ

Έρευνες

Έρευνες

Μετάβαση στο περιεχόμενο